Σοβαρά πλήγματα δέχεται η πολιτισμένη Ευρώπη, από τα συνεχή κρούσματα ρατσιστικής βίας και αντισημιτισμού που εκδηλώνονται όλο και πιο συχνά μέσα στο «σπίτι» της, ενώ έντονη ανησυχία προκαλεί η άνοδος των ακροδεξιών ρευμάτων, που έχουν κάνει «σημαία» τους την ξενοφοβία και τον αγώνα υπέρ των διακρίσεων.

Χώρες «υπεράνω υποψίας», όπως η Ελβετία και το Βέλγιο, αποκαλύπτεται ότι «τρέφουν στον κόρφο τους» το φίδι του αντισημιτισμού, ενώ σε όλες σχεδόν τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης στο επίκεντρο της ρατσιστικής βίας, της μη ανοχής και των διακρίσεων βρίσκονται οι τσιγγάνοι Ρόμα.


Σε άλλες χώρες, όπως η Τουρκία και η Αλβανία, που διεκδικούν την ένταξή τους στην ευρωπαϊκή οικογένεια των «15» και βρίσκονται ήδη υπό την σκέπην του Συμβουλίου της Ευρώπης (το οποίο έχει αναγάγει σε λόγο ύπαρξής του τη μάχη κατά του ρατσισμού και της μη ανοχής), τα κρούσματα ρατσισμού εκδηλώνονται εναντίον των μειονοτήτων που βρίσκονται στην επικράτειά τους.


Βασική «πηγή» όλων αυτών των αποκαλύψεων αποτελεί η δραστηριότητα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κατά του Ρατσισμού και της Μη Ανοχής (ECRI) του Συμβουλίου της Ευρώπης, η οποία πρωτοστατεί αύριο στον πανευρωπαϊκό εορτασμό της Ημέρας κατά του Ρατσισμού και από την ημέρα της ίδρυσής της (αρχές του 1994) έχει προσφέρει ένα σημαντικό έργο στη γενικότερη μάχη κατά του ρατσισμού, της ξενοφοβίας, του αντισημιτισμού και της μη ανοχής στα κράτη – μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης.


Η μάχη κατά του ρατσισμού ξεκίνησε στη Βιέννη τον Οκτώβριο του 1993, κατά την πρώτη Διάσκεψη Κορυφής των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων των χωρών – μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης, όταν οι ηγέτες, θορυβημένοι από την αναβίωση του ρατσισμού, της ξενοφοβίας, του αντισημιτισμού και της μη ανοχής, υιοθέτησαν μία κοινή δήλωση και ένα σχέδιο δράσης για την αντιμετώπιση του ανησυχητικού αυτού φαινομένου.


Τον επόμενο χρόνο, με τη συμμετοχή δημόσιων προσώπων από το κάθε κράτος – μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης, δημιουργήθηκε η ECRI, που ανέλαβε το κύριο καθήκον να εκτιμά την αποτελεσματικότητα των μέτρων που λαμβάνονται από τα κράτη – μέλη για την αντιμετώπιση του ρατσισμού, του αντισημιτισμού και της ξενοφοβίας, αλλά και να προτείνει μέτρα και ενέργειες στις κυβερνήσεις για την περισσότερο αποτελεσματική αντιμετώπιση του φαινομένου.


Στο ενεργητικό της ECRI συγκαταλέγονται μία ολοκληρωμένη έρευνα 587 σελίδων του Ελβετικού Ινστιτούτου Συγκριτικού Δικαίου της Λοζάνης, για τη νομοθεσία που υφίσταται σε όλα τα κράτη – μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης σχετικά με την αντιμετώπιση του ρατσισμού και της μη ανοχής, και περισσότερες από 30 εκθέσεις, στις οποίες επισημαίνονται τα κρούσματα της ρατσιστικής και αντισημιτικής βίας στις χώρες της Ευρώπης.


Στις 10 Δεκεμβρίου 1994 ξεκίνησε η Ευρωπαϊκή Εκστρατεία για τη Νεολαία κατά του ρατσισμού, της ξενοφοβίας, του αντισημιτισμού και της μη ανοχής, που διήρκεσε μέχρι και τις 30 Ιουνίου 1996, κάτω από τον ευρηματικό τίτλο «Όλοι διαφορετικοί – Όλοι ίσοι».


Πάνω από 2.000 εθνικές και τοπικές δραστηριότητες οργανώθηκαν κατά τη διάρκεια της εκστρατείας σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αλλά φαίνεται ότι αυτή δεν στάθηκε ικανή να «φρενάρει» το αντιρατσιστικό και αντισημιτικό μένος που δείχνει να «στοιχειώνει» μέσα στους κόλπους της Ευρώπης.


Του λόγου το αληθές αποδεικνύουν τα συμπεράσματα των σχετικών εκθέσεων της ECRI για την κατάσταση που επικρατεί σε μία σειρά ευρωπαϊκές ή κατ ευφημισμόν ευρωπαϊκές χώρες.


Για παράδειγμα, εκθέσεις της Επιτροπής έχουν αποκαλύψει ότι στο επίκεντρο της ρατσιστικής βίας και των διακρίσεων σε Βουλγαρία, Τσεχία και Ουγγαρία βρίσκονται οι τσιγγάνοι Ρόμα, ενώ έχουν επισημάνει την ανησυχητική αύξηση των κρουσμάτων ρατσιστικής βίας στο Βέλγιο και στην «υπεράνω υποψίας» Ελβετία.


Νίκος Ρούσσης

Ειδήσεις Σήμερα: