Στην Ελλάδα το 1988 έγινε μια μελέτη για την ψυχογενή ανορεξία από την ομάδα του Φίχτερ, ο οποίος συνέκρινε τις διατροφικές συνήθειες των Ελληνίδων φοιτητριών στη Βέροια και τα Ιωάννινα με αυτές των Ελληνίδων φοιτητριών στο Μόναχο. Οι διατροφικές συνήθειες όσων έλαβαν μέρος στην έρευνα αξιολογήθηκαν με βάση το Anorexia Nervosa Inventory for Self Rating (ANIS) και τις συνεντεύξεις σε βάθος. Οι ερευνητές ανέλυσαν τα στοιχεία και διαπίστωσαν ότι τα κρούσματα ανορεξίας ήταν συχνότερα μεταξύ των φοιτητριών που διέμεναν στην Ελλάδα σε σχέση με αυτά εκείνων που ζούσαν στο Μόναχο.


Ενδιαφέρουσα πάντως είναι η επισήμανση των ερευνητών ότι οι φοιτήτριες του εξωτερικού παρουσίαζαν μεγαλύτερη αυτογνωσία σε σχέση με τις φοιτήτριες της Ελλάδας, οι οποίες είτε δεν αντιλαμβάνονταν είτε απέκρυπταν τη διαταραχή τους από τους οικείους και τους γιατρούς, με αποτέλεσμα να είναι δύσκολο να διαγνωστεί και να θεραπευτεί.


Ο φόβος για το πάχος και η επιθυμία να παραμείνουμε αδύνατοι οδηγούν στη νευρογενή ανορεξία. Ωστόσο, η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στη δίαιτα και την ψυχιατρική διαταραχή δεν είναι ευδιάκριτη.


Ο Τζ. Ράσελ (1979) θεωρούσε την απέχθεια προς το πάχος το κύριο χαρακτηριστικό της ψυχογενούς ανορεξίας, ενώ ο Γκαρφάνκελ (1995, 1992, 1980) πίστευε ότι η αποστροφή για το πάχος πρέπει να συνυπάρχει με τη δυσαρέσκεια απέναντι στο σώμα μας προκειμένου να εμφανίσει κανείς συμπτώματα ανορεξίας.

health.in.gr

Ειδήσεις Σήμερα: