25

Το χαϊδευτικό του παρατσούκλι ανάμεσα στους οπαδούς του είναι «Μπουλντόζας» και αυτό γιατί έχει τη φήμη ότι ισοπεδώνει κάθε εμπόδιο στο πέρασμά του και καταφέρνει το στόχο του. Οι εχθροί του τον αποκαλούν «γεράκι» θέλοντας να τονίσουν την ευκολία με την οποία μπορεί να οδηγήσει τη χώρα σε πόλεμο. Όπως και να χει, ένα είναι σίγουρο. Ο ηγέτης του Λικούντ και πιθανότατα νέος πρωθυπουργός Αριέλ Σαρόν είναι για άλλη μια φορά στο προσκήνιο και κρατά στα χέρια του την τύχη του Ισραήλ και της ειρήνης στη Μέση Ανατολή.

Για τους οπαδούς του, λοιπόν, ο Σαρόν είναι ο ήρωας πολέμου που δεν θα κάνει καμία υποχώρηση στους εχθρικούς Αραβες προκειμένου να προασπίσει τα εθνικά συμφέροντα. Για τους Παλαιστινίους και τους φιλειρηνιστές Ισραηλινούς, είναι ένας ταύρος εν υαλοπωλείω, έτοιμος να δολοφονήσει ό,τι απέμεινε από την ειρηνευτική διαδικασία. Ο ίδιος, πάντως, χαρακτηρίζει τον εαυτό του οπαδό της ισραηλινής ρεάλ – πολιτίκ.


Όταν διατελούσε υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση Νετανιάχου, ο Αριέλ Σαρόν είχε αρνηθεί να συνομιλήσει ή να σφίξει το χέρι του Παλαιστίνιου ηγέτη Γιασέρ Αραφάτ, στις συνομιλίες που πραγματοποιούνταν στο Ουάι Ρίβερ του Μέριλαντ το 1998. Η στάση του απέναντι στους Παλαιστινίους ήταν ανέκαθεν σκληρή. Ο ίδιος έχει επανειλημμένα πει ότι το Ισραήλ πρέπει να δώσει στην Παλαιστινιακή Αρχή μόνο τη μισή γη από αυτήν που είχε προσφέρει ο Εχούντ Μπαράκ, προκειμένου να διαφυλαχθεί η εθνική ασφάλεια της χώρας.


Το λάθος του είναι ότι, με το σκληρό προφίλ που έχει προωθήσει, δεν αφήνει κανένα περιθώριο για μελλοντικές πολιτικές μανούβρες. Από τα αριστερά έχει ήδη κλείσει τις πόρτες και από την πλευρά των Παλαιστινίων έχει ήδη εξασφαλισμένο το βαθύ μίσος. Ο Σαρόν, όμως, ήταν πάντα άνθρωπος των άκρων και οι Ισραηλινοί αυτό το γνωρίζουν. Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι συχνά το ξεχνούν…


Ως υπουργός Αμυνας το 1982, ο Σαρόν ήταν αυτός που ενορχήστρωσε την εισβολή στο Λίβανο, μια στρατιωτική επιχείρηση κατά την οποία σκοτώθηκαν εκατοντάδες Λιβανέζοι άμαχοι, προκειμένου να επιτευχθεί ο στρατιωτικός στόχος της εξολόθρευσης των ανταρτών της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης στην περιοχή. Παρά τις διαταγές που είχε λάβει τότε, ο Σαρόν οδήγησε τα στρατεύματά του λίγο έξω από τη Βηρυτό. Η αποστολή είχε επιτύχει: η ΟΑΠ ξεριζώθηκε από το Λίβανο και οι επιθέσεις εναντίον του βόρειου Ισραήλ είχαν μειωθεί.


Ο άνθρωπος του πολέμου


Ο Αριέλ Σαρόν γεννήθηκε το 1928 στην υπό βρετανική κατοχή Παλαιστίνη και σε ηλικία μόλις 14 ετών εντάχθηκε στη Χαγκάνα, την εβραϊκή αντίσταση, και σε εβραϊκές ομάδες κρούσεις των παλαιστινιακών επιθέσεων. Με την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ το 1948, ξεκίνησε τη στρατιωτική του καριέρα και γρήγορα έγινε γνωστός για τις ωμές μεθόδους και τη σκληρότητα με την οποία πολεμούσε. Πράγματι, το όνομά του είχε ξεχωρίσει από νωρίς και οι πολεμικές του αρετές δοκιμάστηκαν τόσο το 1953, όταν ήταν διοικητής των στρατευμάτων που εισέβαλαν στην Ιορδανία, όσο και το 1956 στο Σινά με την κρίση στο Σουέζ, το 1967 με τον Πόλεμο των Έξι Ημερών και το 1973 με τον Πόλεμο του Γιομ Κιπούρ.


Επικεφαλής της ειδικής μονάδας καταδρομών αντιμετώπισε με αδίστακτο τρόπο κάθε προσπάθεια αραβικής διείσδυσης εντός του Ισραήλ από τη Δυτική Όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας, κατά τη δεκαετία του 50, αλλά και τις επιθέσεις Παλαιστίνιων ανταρτών στη Γάζα τη δεκαετία του 70. Γρήγορα, άρχισε να αναρριχάται στην ιεραρχία, ως διοικητής της στρατιωτικής σχολής του πεζικού αρχικά, για να φτάσει στη θέση του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου της Βόρειας Διοίκησης το 1964.


Το 1972 παραιτήθηκε από το στράτευμα, αλλά ένα χρόνο αργότερα, μόλις ξέσπασε ο Πόλεμος του Γιομ Κιπούρ, επέστρεψε με το βαθμό του αντιστράτηγου. Τα στρατεύματα που είχε υπό τις διαταγές του ήταν αυτά που εξουδετέρωσαν την τρίτη αιγυπτιακή στρατιά, γεγονός που σηματοδότησε και τον τέλος του κρίσιμου αυτού πολέμου. Ο αντίκτυπος που είχε το κατόρθωμά του αυτό ήταν συγκλονιστικός στην κοινή γνώμη του Ισραήλ.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ

Ειδήσεις Σήμερα: