Las Flores De La Vida – Κριτική

Ο Compay Segundo αναμφίβολα είναι ο σπουδαιότερος εν ζωή εκπρόσωπος της μεγάλης κουβανέζικης μουσικής παράδοσης αλλά και ένας από τους γηραιότερους ερμηνευτές στον κόσμο. Παρά τα 93 χρόνια του, στο νέο του άλμπουμ με τίτλο «Τα λουλούδια της ζωής» τραγουδά με αμεσότητα, ευαισθησία, ερωτισμό και δίψα για ζωή, που θα ζήλευαν ακόμη και εγγόνια του.
Από τα τέλη τη δεκαετίας του ’80 και εξής, με σημαντικότερο σταθμό τη συμμετοχή του στο φιλμ και το άλμπουμ «Buena Vista Social Club» το 1997, η φήμη και η καριέρα του Segundo γνώρισαν μιαν απρόσμενη αναγέννηση, καθώς το ακροατήριο των ΗΠΑ, αρχικά, και έπειτα της Ισπανίας, της Γαλλίας και του κόσμου ολόκληρου μαγεύτηκε από τις ερμηνείες του στο παραδοσιακό «son».
Σε κλίμα ανάλογο με αυτό των προηγούμενων προσωπικών δισκογραφικών κυκλοφοριών του, του «Lo Mejor De La Vida» του 1998 και του «Cale Salud» του 1999, το «Las Flores De La Vida» συγκεντρώνει 13 κομμάτια, τα περισσότερα παλιές μπαλάντες και άλλα λαϊκά τραγούδια που επί μακρόν αποτελούν μέρος του ρεπερτορίου των ζωντανών εμφανίσεών του, αλλά δεν είχε στο παρελθόν την ευκαιρία να τα δισκογραφήσει.
Τέτοια τραγούδια είναι το εύθυμο «La Negra Tomasa» του Rodriquez Fife, που ξεκινά το δίσκο, σε ενορχήστρωση για τρίο κλαρινέτων, η παραδοσιακή μπαλάντα «Lougina», που στην Κούβα θεωρείται μέρος του εθνικού πλούτου (σύνθεση του Manuel Corona), το χιουμοριστικό, διαχυτικό «El Beso Discreto», το οποίο φέρει τα υπογραφή του Miguel Metamoros όπως και το ρομαντικό bolero «Juramento», καθώς και το λάτιν στάνταρτ «Guantanamera» του Joseito Fernandez, το πιο πολυτραγουδισμένο κομμάτι της λαϊκής μουσικής της Κούβας, με το οποίο ο Compay Segundo τελειώνει όλες τις συναυλίες του, αυτή εδώ όμως είναι η πρώτη φορά που το δισκογραφεί.
Τον επίλογο αυτής της παρουσίασης ας αφήσουμε να τον γράψει ο ίδιος ο Segundo, με τις ακόλουθες σκέψεις του από το ένθετο με στίχους, φωτογραφικό υλικό και σχόλια που συνοδεύει το άλμπουμ: «Υπάρχουν και άλλα τραγούδια (από τα περιεχόμενα στο νέο δίσκο) που έχουν πολλά να πουν, αλλά, όπως συμβαίνει με τις καλές ταινίες, δεν είναι εύκολο να περιγράψεις τα συναισθήματα που υποβάλλουν με λόγια. Η ουσία τους πρέπει να διαφυλάσσεται για την οικειότητα που θα δημιουργηθεί σε όσους θα τα ακούσουν με την απαραίτητη προσοχή. Τα τραγούδια πρέπει να είναι απρόσμενες εκπλήξεις, σαν τα λουλούδια της ζωής, που χωρίς αμφιβολία θα φτάσουν σε όλους σας μια ημέρα, και συστήνω να είστε πολύ προσεκτικοί, ώστε να μην αφήσετε την ευκαιρία της έντονης απόλαυσής τους να σας ξεφύγει».