Μια φορά θυμάμαι – Κριτική
Τα καλύτερα της Αρλέτας, συμπαραγωγή των δύο εταιρειών με τις οποίες συνεργάστηκε, όχι όμως αυτό που θα περίμενε κανείς για μια καλλιτέχνιδα που δραστηριοποιείται στο χώρο από τη δεκαετία του ΄60, θεωρείται από τις πιο σημαντικές δημιουργούς της γενιάς της, έχει περάσει με επιτυχία από το Νέο Κύμα στην αστική μπαλάντα και τα περισσότερα τραγούδια της τα έχουμε σιγοψιθυρίσει όλοι μας. Τα δεκαοκτώ track που απαρτίζουν το εν λόγω άλμπουμ (ανάμεσά τους τα «Μικρά Παιδιά», «Σερενάτα», «Το μπαρ το Ναυάγιο», «Μπέμπα») μικρή μόνο γεύση δίνουν από την πορεία της Αρλέτας και οπωσδήποτε διόλου αντιπροσωπευτική. Λείπει «δείγμα» από το «Ταξιδεύοντας» (μια από τις πιο χαρακτηριστικές δουλειές της) και το «Batida de Coco» (εάν γνώμονας για τη συλλογή ήταν οι «εμπορικές» της επιτυχίες). Κοντολογίς, λείπει το βάσανο για τη δημιουργία μιας τέτοιου είδους συλλογής και κατ΄ επέκταση ο σεβασμός προς τον καλλιτέχνη. Όταν σε νιόβγαλτους δημιουργούς, με τρεις τέσσερις επιτυχίες στο ενεργητικό τους, αφιερώνονται διπλά άλμπουμ, η συγκεκριμένη κυκλοφορία -μολονότι must για εκείνον που έρχεται πρώτη φορά σε επαφή με το έργο της Αρλέτας- θα πρέπει να θεωρείται ξεπέταγμα.
- Συνταξιούχοι: Τα 4+1 νέα μέτρα ενίσχυσης
- Ο Βλαντίμιρ Πούτιν ως ο Τζέιμς Μποντ της Ρωσίας; – Πώς ο δυτικός κινηματογράφος αναπαράγει τον μύθο του Κρεμλίνου
- Τι κρύβεται πίσω από την απιστία;
- ΕΝΦΙΑ: Τα 18+1 μυστικά για να «κλειδώσετε» έκπτωση έως 20%
- «Πόσο χρεώνει το ΑΦΜ;» – Πρόσωπα από διαλόγους του ΟΠΕΚΕΠΕ τοποθετήθηκαν ξανά σε θέσεις ευθύνης
- Πώς θα ειναι η αγορά εργασίας σε Ελλάδα και ΕΕ το 2040; Τρεις εμπειρογνώμονες απαντούν στο in
