Οι αρετές του πολέμου μέσα από μια εντυπωσιακή παραγωγή που θέτει εύλογα ερωτήματα μεν (γιατί θα πρέπει να σκοτωθεί μια ομάδα στρατιωτών για να σωθεί ένας;), αλλά καταλήγει να επαινεί το παράλογο (είναι ωραίο να πεθαίνεις υπηρετώντας τις… δημόσιες σχέσεις του υπουργείου Αμύνης), ενώ παράλληλα διαρκεί παραπάνω από όσο αντέχει το θέμα της. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι όλοι μιλούν για τη μία από τις τρεις ώρες που διαρκεί ο «Ράιαν», δηλαδή το πρώτο ημίωρο, με την απόβαση στην ακτή Όμαχα, και το τελευταίο, όπου οι εναπομείναντες συγκρούονται με τους Γερμανούς στα ερείπια μιας πόλης κάπου στη Γαλλία. Κανείς μέχρι σήμερα δεν κατάφερε να κινηματογραφήσει τόσο συναρπαστικά και ρεαλιστικά μια μάχη, χωρίς ηρωικές ή ρομαντικές πινελιές, μόνο με αίμα που αναβλύζει από μακελεμένα ανθρώπινα κορμιά και με τις σφαίρες να σφυρίζουν γύρω. Όμως, αυτός δεν είναι λόγος για να παραληρεί κανείς και να χαρίζει Όσκαρ στην ταινία -πέντε στον αριθμό εν προκειμένω. Με τη μέθοδο της δημαγωγίας, ο Σπίλμπεργκ χρησιμοποιεί τη συγκινησιακή φόρτιση ενός πρόσφατου ιστορικού γεγονότος και στήνει μια φανταστική ιστορία, για να επαινέσει μέσω αυτής τον πόλεμο (ανδρεία και ηρωισμοί των απλών φαντάρων), δικαιολογώντας παράλληλα τις πολιτικές επιλογές της χώρας του που θέλουν τον αφανισμό των πολλών στο όνομα της ελευθερίας των λίγων. Ύστερα από όλα αυτά, αλλά και μια έκδηλη εμπάθεια προς τους Γερμανούς (ένας Γερμανός, πρώην αιχμάλωτος, σκοτώνει εκείνους που του χάρισαν τη ζωή), η άχρωμη παρουσία του Χανκς και η διάχυτη μετριότητα σε επίπεδο ερμηνειών είναι το λιγότερο που ενοχλεί. Η έκδοση DVD περιοχής 2, δύο δίσκοι με ελληνικούς υπότιτλους και στα έξτρα, είναι άριστης ποιότητας. Η πλήρους ανάλυσης εικόνα, συμπαγής, σχεδόν χωρίς τεχνουργήματα, αποδίδει το πρωτότυπο στην κάθε του λεπτομέρεια, ενώ ο ψηφιακός 5.1 ήχος μεταφέρει αυτούσια στο θεατή την αίσθηση των χώρων δράσης, όπως αποτυπώθηκε στην αυθεντική μπάντα.

Ειδήσεις Σήμερα: