Holy Wood (In The Shadow Of The Valley Of Death) – Κριτική

Είναι το τέταρτο studio άλμπουμ του ενώ ταυτόχρονα αποτελεί και το πρώτο μέρος της, προαναγγελθείσας από το 1995, τριλογίας του, η οποία περιλαμβάνει τα πολυπλατινένια άλμπουμ «Antichrist Superstar» (1996) και «Mechanical Animals» (1998).
Το μεν πρώτο δημιούργησε τον απόλυτο καταστροφέα και το τραγικό φινάλε, το δε δεύτερο κάλυψε τη μέση της όλης θεματικής -καθότι πιάνει το πράγμα από την ανάποδη- με το σαρδόνιο χαρακτήρα του Omega, και το τρίτο και νεότερο αποτελεί την αρχή όλων των… κακών και είναι εξ ολοκλήρου αφιερωμένο στον Adam Kadmon.
Κατά τα άλλα, το «Holy Wood (In The Shadow Of The Valley Of Death)» παραμένει μια υπερβολή σε όλη σχεδόν τη διάρκειά του. Επιχειρώντας να ισορροπήσει κάπου μεταξύ μιας μετά-το-punk αισθητικής και ενός σύγχρονου ηλεκτρισμού του κυρίως ρεύματος που ενίοτε προσπαθεί (…) να ηχήσει λίγο άγριος, αφήνεται να διαγράψει μια αυθαίρετη τροχιά γύρω από τον αστερισμό του «δήθεν», του φτιαχτού, του ηθελημένα καταραμένου, απροσάρμοστου και νοσηρού. Μια τροχιά που μονάχα ο πόνος ο προερχόμενος από την κούραση θα μπορούσε ίσως να διακόψει.
Μέχρι τότε, μάλλον από μακριά θα αγναντεύουμε τον Marilyn Manson να βαδίζει στην προκάτ Κοιλάδα του Θανάτου…