Οι Christian (φωνή, πιάνο, κίμπορντς) και Justin Webb (φωνή, κιθάρες) έκαναν τη σωστή κίνηση, όταν αποφάσισαν να εγκαταλείψουν το Σικάγο όπου διέμεναν. Το αποδεικνύουν τα ίδια τα γεγονότα που μεσολάβησαν έκτοτε, όπως άλλωστε και τούτο το ντεμπούτο άλμπουμ τους…
Το «Maroon» είναι λίγο κλασικό-rock, λίγο folk-pop, λίγο alternative. Περισσότερο από καθετί άλλο μάλιστα είναι νόθο παιδί των Σκαθαριών (Beatles). Με το έτσι θέλω βεβαίως, καθ’ ότι η φωνή, ενίοτε, πιο πολύ σε Elvis Costello φέρνει. Το μενού του «Maroon» διαθέτει ακόμα Kinks, μελόδραμα αλά Queen, πιασάρικα περάσματα που πρώτοι λάνσαραν οι Alan Parsons, μια ιδέα έντεχνης pop, ένα, δύο κορδελάκια από flower-power, συμπαθέστατες γλυκές μελωδιούλες, έξυπνα νοσταλγικές ενορχηστρώσεις, κιθάρες που γνωρίζουν να κελαηδούν…
Μακάρι να βγω ψεύτης, αλλά έχω την αίσθηση ότι, για τα περισσότερα από αυτά που συμβαίνουν εδώ, οι προαναφερθέντες και μαζί τους και άλλοι άνετα θα μπορούσαν να διεκδικήσουν την πατρότητα από τους The Webb Brothers. Από την άλλη πάλι, το να γνωρίζεις επακριβώς τι και πώς θα «κλέψεις» προϋποθέτει τη δική του τέχνη. Πόσο μάλλον να το εντάξεις έπειτα. Και μετά είναι και το γούστο σου… Που προκύπτει από τις επιλογές σου…

Ειδήσεις Σήμερα: