Μπορεί να έχει φτάσει τα 59 ο Paul Simon, αλλά στη μουσική του εξακολουθεί πάντα να μιλά το παιδί που κρύβει μέσα του. Βέβαια, μέσα από μια καλλιτεχνική διαδρομή 40 χρόνων, το παιδί έχει μάθει πολλά και ομοίως πολλά είναι όσα έχει μάθει και σε εμάς: εξέλιξε την τέχνη της προσωπικής τραγουδοποιίας, εμπέδωσε τις pop ευαισθησίες, αποκάλυψε τη μουσική της νότιας Αφρικής (στο «Graceland» του 1986) και της Βραζιλίας (στο «Rhythm Of the Saints» του 1990), εξερεύνησε το μουσικό θέατρο (με τη συλλογή τραγουδιών της θεατρικής παράστασης Capeman του 1997).
Όσα όμως και αν έχει μάθει, παραμένει παιδί: αθώο, εύπιστο, ευθύ. Όταν γίνεται ησυχία, ο μεσήλικας Simon κοιτάζει μέσα του, το καμαρώνει και αναλαμβάνει να μεταφέρει τις ιστορίες που αυτό του υπαγορεύει με φωνή παραμυθά, με απλές ενορχηστρώσεις, με οικειότητα, με ερωτισμό, με μια διαβρωτική δύναμη υποβολής.
Από την άλλη, όσο και αν προσπάθησα, δεν μπόρεσα να ξεχωρίσω με βεβαιότητα ποιον ακριβώς συγκινεί ο Simon με το «You ‘re The One», εμένα ή το παιδί μέσα μου;

Ειδήσεις Σήμερα: