Shylingo – Κριτική
Στο «Shylingo» καταγράφεται η πρώτη απόπειρα του Καναδού κιθαρίστα και τραγουδιστή Tim Gibbons να δημιουργήσει ένα άλμπουμ αυστηρά προσωπικό. Τόσο προσωπικό, όσο το να πατάς στις μύτες των ποδιών καταμεσής της ερήμου, ενώ οι σκιές επικίνδυνα εναλλάσσονται με αδέσποτες αχτίδες φωτός.
Μεταξένιες σχεδόν κιθάρες σε μεταφέρουν σε έναν κόσμο χαμηλών τόνων, όπου η blues μπαλάντα είναι στην ουσία εξομολόγηση και η φωνή του τραγουδιστή ένας από καρδιάς ψίθυρος. Για το λυρισμό που απελευθερώνεται, ούτε λόγος: η θλιμμένη ομορφιά του σε πονά. Δεν είναι τυχαίο ότι κάπου διακρίνεις και τη σκυφτή φιγούρα του Tim Buckley να ξεπροβάλλει στο βάθος, από τις κορυφές των αμμόλοφων.
Φαίνεται τελικά ότι πράγματα εξαιρετικά εύθραυστα επέλεξαν να φωλιάσουν εδώ, αναδεικνύοντας έτσι τον Tim Gibbons σε «εκλεκτό» τραγουδοποιό και το ντεμπούτο άλμπουμ του σε ένα, ιδανικά προφυλαγμένο από τη φτήνια των καιρών, καταφύγιο.
- Κοντά στην επιστροφή του στη Λίβερπουλ ο Τσιμίκας
- Σοφές συμβουλές για να έχουμε θριαμβευτική επιτυχία στην εκπαίδευση του σκύλου μας
- Mια γενιά που δεν φοβάται να διακόψει κάθε επαφή – Το οικογενειακό δράμα των Μπέκαμ με τον γιο τους Μπρούκλιν οδηγεί σε συμπεράσματα
- ΑΑΔΕ: Τα νέα «όπλα» για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής – Πώς θα εντοπίζονται οι παραβάτες
- Χειμερινές εκπτώσεις: Ανοιχτά τα καταστήματα την Κυριακή 25 Ιανουαρίου – Το ωράριο λειτουργίας
- Τι συμβαίνει με τον Γκριεζμάν στην Ατλέτικο – Γιατί θα μείνει εκτός δράσης
