Searching For Satyam – Κριτική

Το πρώτο ταξίδι στην Ινδία που πραγματοποίησε μόλις στα 17 του, έμελλε να επιδράσει καταλυτικά στην πορεία του Νοτιοαφρικανού Deepak Ram. Θήτευσε για αρκετό διάστημα στο πλάι του φλαουτίστα Pandit Chaurasia, συμμετείχε με διάφορους τρόπους σε ποικίλα πρότζεκτ, ανακηρύχθηκε πανεπιστημιακός λέκτορας, για να φτάσει να ταχθεί σχεδόν καθ’ ολοκληρίαν στην εξερεύνηση των δρόμων που ανοίγονται γύρω από το φλάουτο Μπανσούρι…
Σολίστας αξιώσεων ο ίδιος, σε αυτό το άλμπουμ πλαισιώνεται από τάμπλα, διπλό και ηλεκτρικό μπάσο, ντραμς και ποικιλία κρουστών. Οι παραδοσιακοί ινδικοί δρόμοι αποτελούν το ορμητήριό του. Από εκεί ξεκινώντας, σπεύδει να συναντήσει μουσικά στοιχεία δυτικής αντίληψης. Συμπλέει αρμονικά μαζί τους, λες και καθοδηγείται από τη βαθιά και ουσιαστική επιθυμία των ίδιων των λεπτεπίλεπτων και ευγενικών ηχοχρωμάτων του φλάουτου να πορευτούν στην διάσταση της ακουστικής jazz. Με έναν τρόπο που χαρακτηρίζεται λιγότερο από το απολύτως πολυσυλλεκτικό προφίλ του fusion και περισσότερο από μια μεστή και καθ’ όλα μετρημένη αντίληψη περί μουσικής δημιουργίας, ικανής να ωθήσει το «Searching For Satyam» αργά και γλυκά στο ρου μιας ομορφιάς σχεδόν άυλης.