Aliens – Κριτική

Επτά χρόνια μετά το πρώτο «Alien» ο Τζέιμς Κάμερον παίρνει τη σκυτάλη έχοντας ήδη στις αποσκευές του τα «Terminator» και «Ράμπο Νο 2» και γνωρίζοντας ότι, κατά κανόνα, το sequel μιας επιτυχίας είναι υπόθεση «χαμένη από χέρι». Πολύ έξυπνα λοιπόν κράτησε μόνο την αρχική ιδέα και το βασικό χαρακτήρα και σκάρωσε μια δική του ιστορία, οδηγώντας τη σειρά σε νέα μονομάτια, αυτά της macho περιπέτειας με κομάντος και εκατοντάδες τέρατα. Η κάψουλα με τη Ρίπλεϊ και το Τζόσουα, το γάτο του Νοστρόμο, προσεγγίζει τη Γη και περισυλλέγεται από κοντινό δορυφορικό σταθμό. Και ενώ κανείς δεν πείθεται από τις ιστορίες της, η επικοινωνία με τον LV-426, τον πλανήτη από όπου προήλθαν τα Alien και που τώρα κατοικείται από εργάτες, διακόπτεται. Έτσι, η Ρίπλεϊ αναγκάζεται να ακολουθήσει μια ομάδα ειδικά εκπαιδευμένων στρατιωτών, οι οποίοι έχουν ως αποστολή την ανεύρεση και διάσωση τυχόν επιζώντων. Αναμφισβήτητα, το «Αλιενς, η επιστροφή» είναι η πιο θεαματική από τις τέσσερις συνολικά συνέχειες. Ο μετέπειτα σκηνοθέτης του «Τιτανικού» αφήνει κατά μέρος την ατμόσφαιρα αγωνίας και θανάτου και θαμπώνει το θεατή με gadgets (ο γερανός φόρτωσης με τις γιγάντιες δαγκάνες είναι το πιο θεαματικό) και φουτουριστικά όπλα, ενώ ιδιαίτερα εντυπωσιακή είναι η «βασίλισσα» των Alien, μια τερατώδης μορφή που γεννά τα εφιαλτικά αβγά. Η έκδοση DVD περιοχής 2, με καλοσχεδιασμένα μενού και στάμπα ΤΗΧ, περιέχει την εκδοχή του σκηνοθέτη με είκοσι επιπλέον λεπτά από την κινηματογραφική διάρκεια, δεν έτυχε όμως της ίδιας καλής μεταχείρισης με το πρώτο «Alien». Η πλήρους ανάλυσης εικόνα έχει ορατό κόκκο και στιγμιαία τεχνουργήματα σε ορισμένες σκηνές, ενώ η νέα επεξεργασία του ήχου σε 5.1 δεν είναι και τόσο επιτυχημένη, ειδικά σε ό,τι αφορά τα εφέ στα πίσω κανάλια. Ωστόσο, τις εντυπώσεις κερδίζουν οι χαμηλές συχνότητες, γεμίζοντας το χώρο με πλούσιο μπάσο, ικανό να γκρεμίσει τα πάντα. Στο ελληνικό εξώφυλλο αναγράφονται λανθασμένα τα γερμανικά ως γλώσσα υποτίτλων, ενώ στην πραγματικότητα περιέχει ολλανδικά.