Ένας δίσκος αφιερωμένος στην Ξανθίππη Καραθανάση, την τραγουδίστρια από τη Χαλκιδική που ασχολήθηκε με τα παραδοσιακά τραγούδια της Μακεδονίας, κυρίως κατά τις δεκαετίες του ’60 και του ’70. Η Καραθανάση έγινε γνωστή από το ραδιοφωνικό σταθμό της Θεσσαλονίκης, από τη δισκογραφία των 45 στροφών, καθώς και από τα νυχτερινά κέντρα όπου εμφανιζόταν. Στην έκδοση αυτή περιλαμβάνονται παλιές της ηχογραφήσεις, με υλικό «που μάζεψε η ίδια μ’ ένα μαγνητόφωνο στο χέρι, γυρίζοντας από χωριό σε χωριό».
Οφείλουμε να σημειώσουμε ότι η ερμηνεία της δεν μας πείθει. Η φωνή της δεν υπηρετεί τις ιδιαιτερότητες και τις «έλξεις» των τροπικών μελωδιών… Τα τραγούδια αυτά απαιτούν μια φωνή εύπλαστη, ικανή να αποδώσει τα μικροδιαστήματα και να σκιαγραφήσει τις φράσεις. Η Ξανθίππη Καραθανάση διαθέτει βέβαια μια διαυγή και ιδιαίτερα ευκίνητη φωνή, όμως τα φωνητικά της πρότυπα (και πιθανόν η παιδεία της) φαίνεται ότι απέχουν από το χώρο της δημοτικής μουσικής… Το πανταχού παρόν βιμπράτο όχι μόνο δεν καλύπτει τις ελλείψεις της Καραθανάση ως ερμηνεύτριας δημοτικού τραγουδιού, αλλά απομακρύνει ακόμα περισσότερο το τελικό αποτέλεσμα από το ύφος και το ήθος του παραδοσιακού τραγουδιού της περιοχής.
Παρά τις όποιες ενστάσεις που μπορεί να έχουμε σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο τραγουδά η Ξανθίππη Καραθανάση, οφείλουμε να υπογραμμίσουμε την αξία των επανεκδόσεων αυτών. Το υλικό αυτό αντικατοπτρίζει μια εποχή και μια συγκεκριμένη αισθητική, η οποία -μέσα από το παντοδύναμο τότε κρατικό ραδιόφωνο- διαδόθηκε ευρύτατα. Τα τραγούδια αυτά, με τις συγκεκριμένες εκτελέσεις, επέστρεφαν στα χωριά όπου δημιουργήθηκαν, αυτήν τη φορά ως «ορθά» πρότυπα προς μίμηση.
Με λίγα λόγια, ένας δίσκος-αφιέρωμα σε μια αισθητική παρόμοια με αυτήν του «νεοδημοτικού» τραγουδιού: ήχοι φιλτραρισμένοι μέσα από μια (μικρο)αστική σκοπιά, όπου η νοσταλγία για τις ρίζες περνούσε από τη «μουσικά ορθή» (και πολλές φορές προκρούστεια…) επεξεργασία του παραδοσιακού υλικού.

Ειδήσεις Σήμερα: