Η Omara Portuondo «ανακαλύφθηκε» από τη μουσική βιομηχανία, κατ’ αρχάς, και από τα δυτικά ακροατήρια, στη συνέχεια, στην Κούβα, όπως λίγα χρόνια πριν είχε «ανακαλυφθεί» σε ένα άλλο απομονωμένο μέρος του κόσμου, το Πράσινο Ακρωτήρι, η Cesaria Evora. Η Evora και η Portuondo είναι κάποιες από τις τελευταίες (ίσως, οι απολύτως τελευταίες) ανεξάρτητες, αυτονομημένες, αυθεντικές φωνές στο δυσοίωνο σκηνικό της παγκόσμιας πολιτιστικής ομογενοποίησης και ελεγχόμενης εμπορευματοποίησης. Η διάδοση της μουσικής τους πρότασης έφερε ουσιαστική ανανέωση στα ακούσματά μας και δικαίως οι ερμηνείες τους έγιναν ανάρπαστες στα ακροατήρια διεθνώς.
Η Omara ήταν η μοναδική γυναίκα που έπαιρνε μέρος στη μεγάλη μουσική γιορτή του Buena Vista Social Club, του φιλμ του Wim Wenders, που, με την προβολή του στις κινηματογραφικές αίθουσες το 1997 και με την ηχητική του επένδυση, επανέφερε το κουβανέζικο «son» στην καρδιά της μουσικής επικαιρότητας. Μετά την πολύ επιτυχημένη κυκλοφορία σε CD αρχικά του σάουντρακ και ακολούθως των προσωπικών άλμπουμ των Ibrahim Ferrer και Ruben Gonzalez, η επιλογή της κυκλοφορίας ενός σόλο δίσκου της Omara ήταν προφανής.
Με ερμηνεία αυστηρά ελεγχόμενη, από άποψη τεχνική, αλλά ταυτόχρονα και εκρηκτικά συναισθηματική, η Portuondo παρουσιάζει έντεκα τραγούδια πνιγμένα στο γλυκόπικρο ρομαντισμό, που κάνει τη μουσική της Κούβας μοναδική.
Το μελαγχολικό «He Perdido Contigo» είναι επιλεγμένο από το ρεπερτόριο της θρυλικής Maria Teresa Vera, μιας από τις ηρωίδες της Omara. Το «Mariposita De Primavera» είναι ένα τραγούδι σε στιλ «habanera», με συμμετοχή κουαρτέτου εγχόρδων, που αναβιώνει την αίσθηση των καμπαρέ της παλιάς Αβάνας. Στο bolero «Canta Lo Sentimental» ακούγεται η ηλεκτρική κιθάρα του Manuel Galban, ο οποίος έπαιζε και στην εκτέλεση του ίδιου τραγουδιού της δεκαετίας του ’60, με το δημοφιλές φωνητικό σύνολο Los Zafiros. Το «Ella Y Yo» είναι ένα από τα διαμάντια του στιλ «trova», με δύο κλαρινέτα σε ενορχήστρωση του Compay Segundo, στην οποία συμμετέχει και ο ίδιος παίζοντας κιθάρα. Το «Me No Vayas Enganar» είναι ένα bolero-cha με σόλο τρομπέτα από τον Guajiro Mirabal. Στο «No Me Ilores Mas», σύνθεση του Arsenio Rodriguez, η Omara τραγουδά ντουέτο με τον Ibrahim Ferrer, ενώ στο πιάνο αυτοσχεδιάζει ο εκπληκτικός Ruben Gonzalez, που ήταν ο πιανίστας του Arsenio στα ’40s. Το «El Hombre Que Yo Ame (The Man I Love)» του Gershwin είναι το μόνο μη κουβανέζικο τραγούδι του δίσκου και παραπέμπει στην πρώτη ραδιοφωνική εμφάνιση της Omara. Tο άλμπουμ τελειώνει με το «Siempre En Mi Corazon», μια κουβανέζικη μελωδία που έκαναν δημοφιλή στην Αμερική ορχήστρες μαέστρων όπως ο Glenn Miller.

Ειδήσεις Σήμερα: