Τρίτο και τελευταίο -σύμφωνα με τις τότε εξαγγελίες των παραγωγών- επεισόδιο της σειράς, όπου η Ρίπλεϊ πεθαίνει, τερματίζοντας τον κύκλο του αίματος, ασχέτως εάν πέντε χρόνια αργότερα η Fox αποφάσισε να την αναστήσει με το «Alien Resurrection» (1997), μετατρέποντας την τριλογία σε τετραλογία. Πρόκειται για το λιγότερο δημοφιλές στο ευρύ κοινό κομμάτι του μύθου, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχουμε να κάνουμε με κακή ταινία. Απλώς, το υπερθέαμα στο οποίο επιδόθηκε ο Κάμερον με το «Aliens» (1986) δεν βρήκε συνεχιστές, καθώς ο Φίντσερ (που τρία χρόνια μετά σκηνοθέτησε το «Seven») προτίμησε να επαναφέρει το σκοτεινό κλίμα του αρχικού «Alien», διανθίζοντας την υπόθεση με ζητήματα θρησκευτικής και ηθικής φύσεως. Η Ρίπλεϊ ξυπνά σε έναν πλανήτη-φυλακή, στις εγκαταστάσεις του οποίου ζουν πρώην φονιάδες και βιαστές. Έχουν απαρνηθεί τη γυναικεία παρουσία και ασπασθεί μια περίεργη αίρεση. Ο ερχομός της σμηναγού ταράζει τα νερά, όλοι όμως θα αναγκαστούν να υπακούσουν σε μια ισορροπία τρόμου, όταν το εξωγήινο ον αρχίζει να τους αποδεκατίζει. Ως προς την υπόθεση, η ταινία ακολουθεί την ίδια συνταγή. Ως προς το περιεχόμενο, τα μεταφυσικά ζητήματα που θέτει είναι μάλλον ρηχά, με αποκορύφωμα τη θυσία της ηρωίδας εν είδει εσταυρωμένου. Παρ’ όλα αυτά, το «Alien 3» διεκδικεί επάξια τον τίτλο της πιο ατμοσφαιρικής από τις παραγωγές της ομώνυμης σειράς, με θαυμάσιους σκηνικούς χώρους και άψογο στήσιμο των πλάνων, όντας μια κλειστοφοβική «μπαλάντα του διαστήματος», ένα ακόμα παραμυθάκι με λυπημένο τέλος. Η έκδοση DVD περιοχής 2 είναι κορυφαίας ποιότητας με εικόνα πλήρους ανάλυσης στο σχεδόν αυθεντικό λόγο πλευρών, και ήχο ψηφιακό 5.1, που συναρπάζει με τις χαμηλές συχνότητες και αναδεικνύει τη λεπτοδουλειά που έχει γίνει στην μπάντα. Η παραγωγή ήταν υποψήφια για Όσκαρ ειδικών εφέ το 1993, αλλά το βραβείο απονεμήθηκε τελικά στο «Ο θάνατος σου πάει πολύ».