48

Οι περσινές διαδηλώσεις στο Σιάτλ, κατά τη σύνοδο του Διεθνούς Οργανισμού Εμπορίου, αλλά και οι πρόσφατες διαδηλώσεις στην Ουάσινγκτον στη διάρκεια της συνόδου κορυφής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) και της Παγκόσμιας Τράπεζας, με την αθρόα συμμετοχή φοιτητών, δείχνουν πως η αμερικανική ακαδημαϊκή κοινότητα υποθάλπει ένα νέο ρεύμα, ασυνήθιστο για τα λιμνάζοντα ύδατα των αμερικανικών πανεπιστημίων.

Και όμως, τα γεγονότα αποδεικνύουν πως οι φοιτητές ενδιαφέρονται για κάτι περισσότερο από τους καλούς βαθμούς και το πτυχίο τους. Οργανώνονται και όλοι μαζί προσπαθούν να επιτύχουν τους σκοπούς τους, χωρίς ωστόσο να βασίζονται σε μία κοινή ιδεολογική βάση. Σημασία έχει ο σκοπός και το πώς θα επιτευχθεί.


Χαρακτηριστικό είναι επίσης το γεγονός ότι οι στόχοι των Αμερικανών φοιτητών απέχουν πολύ από την ουτοπία παλαιότερων γενεών. Αντίθετα, είναι πολύ συγκεκριμένοι. Επιδιώκουν, για παράδειγμα, να μην επενδυθούν χρήματα αμερικανικών πανεπιστημίων σε εταιρείες που υποστηρίζουν μη δημοκρατικά καθεστώτα, και πολλές φορές επιτυγχάνουν πολλά.


Ενας είναι ο εχθρός: Η παγκοσμιοποίηση


Κύριος εχθρός αυτών των κινημάτων είναι το σιδηρούν τρίγωνο, όπως αποκαλούν το Διεθνή Οργανισμό Εμπορίου, το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα. Οι Αμερικανοί φοιτητές θεωρούν ότι η παγκοσμιοποίηση, η λέξη που κυριαρχεί στις ατζέντες και των τριών οργανισμών, κάθε άλλο παρά ευεργετική θα είναι για τις φτωχότερες χώρες, όπως υποστηρίζουν οι υπέρμαχοί της, ενώ είναι αμφίβολο το αν θα βοηθήσει στην εξάλειψη της φτώχιας.


Για αυτό ακριβώς το λόγο προσπάθησαν να σαμποτάρουν τόσο τη σύνοδο στο Σιάτλ όσο και στην Ουάσινγκτον, χωρίς, ομολογουμένως, ιδιαίτερη επιτυχία. Ωστόσο, κατάφεραν να δώσουν ένα μάθημα στους τεχνοκράτες της παγκόσμιας οικονομίας, ενώ παράλληλα βρήκαν την ευκαιρία οι αντιφρονούντες να δώσουν ευρύτερη δημοσιότητα στις απόψεις τους.


Αμεση Δράση κατά του νεοφιλελευθερισμού


Ποιος κρύβεται όμως πίσω από αυτά τα κινήματα; Ποιος καθοδηγεί τους Αμερικανούς φοιτητές; Η απάντηση είναι κανείς. Δεν υπάρχει κανείς φωτισμένος ηγέτης τον οποίο ακολουθούν οι Αμερικανοί φοιτητές. Δεν είναι καν οργανωμένοι σε ένα κόμμα ή κίνημα ή κάποια άλλη οργάνωση. Το μόνο που υπάρχει είναι ένα υποτυπώδες συντονιστικό όργανο, το οποίο δημιουργήθηκε με αφορμή το Σιάτλ, το Direct Action Network (Dan).


Είναι λοιπόν αναρχικοί; Οι ίδιοι παραδέχονται ότι έχουν ομοιότητές με τους αναρχικούς, κυρίως όσον αφορά στην οργάνωση. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι το σύνθημα Direct Action είχε χρησιμοποιηθεί από το κίνημα των αναρχικών στις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα. Ωστόσο, σίγουρα δεν ταυτίζονταν την εποχή εκείνη με το Dan.


Υποστηρίζουν ότι απλά διαφωνούν με αυτό που χαρακτηρίζεται ως νεοφιλελευθερισμός, δεν ταυτίζονται με την αριστερά και τα διάφορα κινήματά της και δεν εντάσσονται σε κανένα υπάρχον πολιτικό κίνημα.


Το μέλλον τους; Αβέβαιο, όπως άγνωστο είναι και το εάν τελικά θα καταφέρουν να επιτύχουν αυτό που ζητούν: την εξάλειψη της φτώχιας και την εγκαθίδρυση παγκόσμιων δημοκρατικών μηχανισμών που θα βοηθήσουν στην αντιμετώπιση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ