Αλλάζοντας γραμμή πλεύσης, ύστερα από την εμπορική αποτυχία του πειράματος προσέγγισης της electronica που επιχείρησαν με το “Adore” (1998), οι Smashing Pumpkins επιστρέφουν στις γνώριμες γειτονιές των κιθαριστικών riff, των χορωδιακών, έρρινων φωνητικών, των παραμορφωτών και των αντηχήσεων, των αναφορών στη hard rock τραχύτητα (“Heavy Metal Machine”), αλλά και στους νεοκυματικούς οραματισμούς (“Wound”). Την παραγωγή του “Machina”, πέμπτου τους άλμπουμ, συνυπογράφουν ο έμπειρος Flood και ο επικεφαλής των Pumpkins, Billy Corgan, που υπήρξαν υπεύθυνοι επίσης για το “Mellon Collie and the Infinite Sadness” (1995), τον καλλιτεχνικό αλλά και τον εμπορικό τους θρίαμβο, που τους ανέδειξε σε ένα από τα σημαντικότερα σύνολα του σύγχρονου, εναλλακτικού αμερικανικού rock. Η μπάντα εμφανίζεται ξανά με την κλασική της σύνθεση, που περιλαμβάνει τους Billy Corgan (τραγούδι), James Iha (κιθάρες), Jimmy Chamberlin (ντραμς, επιστροφή έπειτα από τριετή απουσία) και D’arcy (μπάσο). Χωρίς να προσάπτεται στους Pumpkins έλλειψη έμπνευσης είτε αδεξιότητα, είναι εμφανές ότι προβληματίζονται στο να ανταποκριθούν στις υψηλές απαιτήσεις που οι ίδιοι έχουν θέσει στο παρελθόν, με αποτέλεσμα να απουσιάζουν οι ακαταμάχητες μελωδίες, τα εύληπτα ρεφρέν, η αίσθηση κοσμογονίας.

Ειδήσεις Σήμερα: