Both Sides Now – Κριτική
Ήταν τέλη της δεκαετίας του ’70, όταν η Joni Mitchell αιφνιδίασε τους folk-rock οπαδούς της, αποκαλύπτοντας το μυστικό ότι, πέρα από την αγάπη για την pop, τη χαρακτήριζε και πάθος για την jazz. Συνεργασίες με ονόματα όπως οι Pat Metheny, Charles Mingus, Jaco Pastorius, Wayne Shorter, και δισκογραφικές κυκλοφορίες όπως τα άλμπουμ «Don Juan’s Reckless Daughter» (1977) και «Mingus» (1979) ήλθαν να επιβεβαιώσουν το νέο καλλιτεχνικό προσανατολισμό της μεγάλης κυρίας της αμερικανικής τραγουδοποιίας, που μέχρι σήμερα έχει βραβευθεί τέσσερις φορές με Grammy. Επηρεασμένη από αρχέτυπες θηλυκές ερμηνείες της jazz, όπως είναι αυτές της Nina Simon και της Billie Holiday, η Mitchell παρουσιάζει στο «Both Sides Now» μία συλλογή από ρομαντικές προσεγγίσεις σε αγαπημένα jazz στάνταρτ, με τη συνοδεία της 71μελούς London Symphony Orchestra. Το ύφος, κλασικό, εστιασμένο στη μελωδική ουσία των συνθέσεων, στις ερμηνευτικές δυνατότητες της Mitchell, αλλά και στις επιβλητικές, μεγαλοπρεπείς ενορχηστρώσεις της βελούδινης συμφωνικής ορχήστρας, απέχει πολύ από την πειραματική οπτική που διέκρινε παλαιότερες δουλειές, όπως ήταν το «Mingus» ή το «The Hissing of the Summer Lawns» (1975), ενώ ξαναζωντανεύουν εδώ, με νέο προφίλ, και δύο παλαιότερα τραγούδια της ίδιας της Mitchell, τα «A Case of you» και «Both Sides Now».
- Ξεσπά ο πατέρας του παιδιού που η διευθύντρια τον φίμωσε με χαρτοταινία – «Περιμένω να ακούσω γιατί»
- LIVE: Μπέρνλι – Τότεναμ
- Νταλίκα τυλίχθηκε στις φλόγες στην Εγνατία Οδό – Μετέφερε πλαστικά
- LIVE: Φούλαμ – Μπράιτον
- LIVE: Μάντσεστερ Σίτι – Γουλβς
- Φάμελλος: Εκτεθειμένος και υποτελής στον Τραμπ ο Μητσοτάκης