Αλώβητοι από την αποχώρηση των ιδρυτικών μελών Paul Arthurs (κιθάρα) και Paul McGuigan (μπάσο) αλλά και από αρκετές ακόμη κρίσεις που αντιμετώπισαν τα τελευταία δύο, τρία χρόνια, οι πιο πολυσυζητημένοι εκπρόσωποι της brit-pop αναβίωσης επιστρέφουν με το τέταρτο στούντιο άλμπουμ τους. Πρόκειται για την πρώτη επίσημη κυκλοφορία τους μετά το «Be Here Now» του 1997, το πομπώδες ύφος και τις πυκνές κιθάρες του οποίου αντάλλαξαν με χρήση sampling και επιρροές από την club culture, για να επιστρέψουν στο φιλικό για την pop έδαφος του ντεμπούτο «Definitely Maybe» και του δεύτερου άλμπουμ τους «(What’s The Story) Morning Glory». Υστερώντας σε πειστικότητα σε σχέση με το πρώιμο υλικό τους και χωρίς επικούς παιάνες, όπως το «Champagne Supernova» ή το «Morning Glory», κρυμμένους ως άσους στο μανίκι, το «Standing On The Shoulder Of Giants» δεν παύει να αποτελεί μια αξιοπρόσεκτη επιστροφή στη φόρμα, μια σαφή βελτίωση σε σχέση με το απογοητευτικό «Be Here Now». Το παιχνίδι των «δανείων» και των «αναφορών» στο παρελθόν, με ιδιαίτερη αδυναμία στη μουσική της δεκαετίας του ’60, δεν έχει βέβαια σταματήσει, με ικανοποιητικές υλοποιήσεις όπως το ψυχεδελικό «Who Feels Love?», ένα φόρο τιμής στον George Harrison, με ανατολίτικη μυστικιστική διάθεση και φουλ έξτρα (sitar, tabla, loop με μαγνητοταινίες) ή το «Put Yer Money Where Yer Mouth Is», όπου ο Jim Morrison συναντά τους Rolling Stones. Όσο για τους κενούς περιεχομένου στίχους, μπορεί να μη λένε απολύτως τίποτα, είναι όμως βέβαιο ότι θα τραγουδηθούν με πάθος από το ακροατήριο των συναυλιών σε στάδια.

Ειδήσεις Σήμερα: