Livid – Κριτική
Το 1999 η επιστροφή των Blondie, έπειτα από δύο σχεδόν δεκαετίες απουσίας, επανέφερε στο καλλιτεχνικό προσκήνιο ένα από τα πιο ζωτικά, δημοφιλή και -ας μην το ξεχνάμε- σέξι σύνολα της pop/punk έκρηξης που σημάδεψε το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’70. Ήταν μια επιστροφή με αξιώσεις, με ψυχή αλλά και με καλό νέο υλικό, το οποίο αποτυπώθηκε στα άμεσα και δυναμικά pop/rock τραγούδια του άλμπουμ «No Exit». Λίγο αργότερα ακολούθησε μια επιτυχημένη παγκόσμια περιοδεία, ψηφιακό ενθύμιο της οποίας αποτελεί το λάιβ, με τίτλο «Livid». Στα 17 τραγούδια του ζωντανεύει ξανά όλη η επική διαδρομή από τις νύχτες του CBGB («X Offender», «Rip Her To Shreds») μέχρι σήμερα («Maria», «Forgive And Forget»), με ενδιάμεσους σταθμούς σε κλασικές επιτυχίες όπως τα «Call Me», «Heart Of Glass», «One Way Or Another», «Hanging On The Telephone», «Atomic», «Dreaming», «Rapture». Η διαύγεια και το φωνητικό εύρος της Deborah Harry έχουν περιοριστεί, όχι όμως και το πάθος ή η μαχητικότητά της. Εκμεταλλευόμενη την εμπειρία της, ισοφαρίζει τις όποιες απώλειες με εφευρετική ερμηνεία και ελεγχόμενες αποκλίσεις από τις μελωδικές γραμμές, που μάλιστα επιτυγχάνουν και την ανανέωση των ίδιων των τραγουδιών.
- Κόμο – Τορίνο 6-0: Σε μεγάλα κέφια οι γηπεδούχοι, δυο γκολ ο Δουβίκας
- Ζήτησαν πέναλτι οι «ερυθρόλευκοι» (vid)
- Η νέα διεθνής τάξη πραγμάτων με τη λογική MAGA
- ΙΝΕ-ΓΣΕΕ: Η κατοικία από κοινωνικό δικαίωμα μετατρέπεται σε μέσο κοινωνικού αποκλεισμού
- Endangered Games του Σωκράτη Φατούρου: Η ύλη στο όριο της εξαφάνισης στην The Intermission Art Gallery
- Μητσοτάκης: Δεν πήγε στη Βουλή, δεν πήγε στο Νταβός, πήγε για… σκι στα Καλάβρυτα

