«Όπου ακούς πολλά κεράσια, κράτα και μικρό καλάθι», λέει η παροιμία και για του λόγου το αληθές ιδού μια πολυβραβευμένη ταινία (Αμερική, Ευρώπη, Αυστραλία), η οποία υποτίθεται ότι προσεγγίζει διαφορετικά μια καυτή σελίδα της πρόσφατης ιστορίας, αλλά στην ουσία εκμεταλλεύεται ένα ευαίσθητο θέμα με αποκλειστικό στόχο τα εισιτήρια και τα Όσκαρ. Κανείς δεν μένει ασυγκίνητος μπροστά στο δράμα ενός πατέρα που αναγκάζεται να κάνει τον καραγκιόζη για να μην αντιληφθεί το παιδί του την κρισιμότητα των καταστάσεων και κανείς δεν αμφισβητεί την κωμική φλέβα του Benigni ή την ικανότητά του να περιβάλλει το γελοίο με απέραντη τρυφερότητα. Ωστόσο, φοβάμαι ότι σε λίγο κανείς δεν θα αμφιβάλει ότι εκείνοι που απελευθέρωσαν τους κρατούμενους από τα κολαστήρια των ναζί ήταν οι Αμερικανοί(!). Ανήκω στη μερίδα του κοινού που θεώρησε την ταινία «μάπα», δηλαδή γλυκερή, «εξυπνακίστικη», χωρίς ευρύτερο προβληματισμό, και πιστεύω ότι θέματα όπως το ξεκλήρισμα μιας φυλής ή το αιματοκύλισμα του κόσμου είναι πολύ σοβαρά για να τα οικειοποιείται καθένας που θέλει να κάνει το «κομμάτι» του. Δυστυχώς, η έκδοση DVD περιοχής 2, που περιέχει ελληνικά, δεν είναι τίποτα παραπάνω από μία ψηφιακή εκδοχή της βιντεοκασέτας, με ελαφρώς ανώτερη ποιότητα εικόνας και ήχου. Εντελώς αψυχολόγητα, το πλαίσιο είναι κομμένο σε 4:3 και ο ήχος στερεοφωνικός, ενώ το μενού αποτελείται από μία κάρτα που παρέχει μόνο επιλογή κεφαλαίων και On/Off για τους υπότιτλους. Η αντίστοιχη αγγλική έκδοση διαθέτει αναμορφική εικόνα σε μακρόστενο 1,78:1 και ήχο ψηφιακό 5.1 για τις δύο βασικές μπάντες: αγγλικά (μεταγλώττιση) και ιταλικά.

Ειδήσεις Σήμερα: