Chicago 2018 – Κριτική
Από τους μαγικούς ήχους της κορνέτας του Louis Armstrong, το 1925, μέχρι τον εκλεκτισμό των Art Ensemble of Chicago και όλης της jazz σκηνής της δεκαετίας του ’60, από τα blues και rock μανιφέστα που γέννησαν τα στούντιο της Chess Records μέχρι τη μετά-το-punk οργή των Big Black και του Steve Albini, αλλά και τη χορευτική μόδα του house, η μουσική σκηνή του Σικάγο ποτέ δεν έπαψε να εντυπωσιάζει με τα διαφορετικά πρόσωπα και τους αλλεπάλληλους νεωτερισμούς της. Τη σύγχρονη σκηνή της αμερικανικής μητρόπολης αποτυπώνει η συλλογή με τίτλο «Chicago 2018… It’s Gonna Change» συγκεντρώνοντας σε δύο CD 18 ανέκδοτα πριν κομμάτια από 17 καλλιτέχνες και σύνολα, γνωστούς, αλλά και νεοεμφανιζόμενους (Tortoise, Jim O’Rourke, Freakwater, Joshua Abrams, NRG Ensemble, Bobby Corn, Mick Turner, Tricolor, Ken Vandermark 5, Isotope 217), οι οποίοι παρουσιάζουν ένα πολύχρωμο χαρμάνι όπου η jazz αγκαλιάζει τη folk, η electronica την avant-garde, η country το rock.
- Κόμο – Τορίνο 6-0: Σε μεγάλα κέφια οι γηπεδούχοι, δυο γκολ ο Δουβίκας
- Ζήτησαν πέναλτι οι «ερυθρόλευκοι» (vid)
- Η νέα διεθνής τάξη πραγμάτων με τη λογική MAGA
- ΙΝΕ-ΓΣΕΕ: Η κατοικία από κοινωνικό δικαίωμα μετατρέπεται σε μέσο κοινωνικού αποκλεισμού
- Endangered Games του Σωκράτη Φατούρου: Η ύλη στο όριο της εξαφάνισης στην The Intermission Art Gallery
- Μητσοτάκης: Δεν πήγε στη Βουλή, δεν πήγε στο Νταβός, πήγε για… σκι στα Καλάβρυτα

