Χορταστικός δίσκος με δεκαοκτώ τραγούδια γραμμένα πάνω στη φωνή του Πασχάλη Τερζή ο οποίος, σημειωτέον, και υπέροχη λαϊκή φωνή διαθέτει και ανήκει στο είδος του καλλιτέχνη πίστας που δεν έχει αναλωθεί σε ευτελή τραγούδια σε σχέση με άλλους ομότεχνούς του από το εμπορικό ρεπερτόριο. Σαφώς υπάρχουν τα σουξέ (το δημοτικοφανές ομότιτλο και μερικά ακόμη «ζεϊμπεκο-τσιφτετέλια»), υπάρχουν όμως και τρία όμορφα λαϊκά («Γιατί φεγγάρι», «Εγώ δεν είμαι αετός» και «Δρομολόγιο», το τελευταίο σε στίχους και μουσική του Διονύση Τσακνή), καθώς και η θαυμάσια λαϊκή μπαλάντα «Ασπρο Φεγγάρι» όπου κυριαρχούν οι κιθάρες του Γιάννη Σπάθα. Το συνολικό αποτέλεσμα είναι προσεγμένο, όπως προσεγμένη είναι όλη η παραγωγή, ενώ θα πρέπει να επισημάνουμε ότι ο Τερζής είναι από τα λίγα «ονόματα» που προφέρουν σωστά τα ελληνικά. Όταν λέει «φεγγάρι» προφέρει «φε(ν)γγάρι» και όχι το κακόηχο «φεggάρι» (και τα συν αυτώ «μπ» και «ντ»). Μήπως θα έπρεπε να ακολουθήσουν το παράδειγμά του και κάποιοι εκπρόσωποι του «καλού» ελληνικού τραγουδιού που ταλαιπωρούν τα αφτιά μας με τη λάθος προφορά τους;

Ειδήσεις Σήμερα: