Metamorphoses – Κριτική
Ο Jean Michel Jarre, που γεννήθηκε στη Λυών της Γαλλίας το 1948, γιος του συνθέτη κινηματογραφικής μουσικής Maurice Zarre, θεωρείται ο σημαντικότερος πρεσβευτής της ευρωπαϊκής ηλεκτρονικής μουσικής και ο κύριος υπεύθυνος για την έκρηξη στη δημοτικότητα του συνθεσάιζερ που σημειώθηκε κατά τη δεκαετία του ’70. Με το «Metamorphoses» φαίνεται να ξεφεύγει τελικά από τα αναμασήματα του «Oxygene» (1976), που καθήλωναν τις κυκλοφορίες του των τελευταίων χρόνων, περιλαμβάνοντας, για πρώτη φορά, φωνητικά σε όλες σχεδόν τις συνθέσεις. Ερμηνεύουν οι Laurie Anderson, Natacha Atlas, Veronique Bodda, Lisa Jacobs, ενώ ακούγεται επίσης και η φωνή του ίδιου του Jarre, περασμένη από κατάλληλο παραμορφωτή. Η ευρύτερη αισθητική του άλμπουμ είναι πιο σκοτεινή από τη συνηθισμένη για το Γάλλο συνθέτη, οι μελωδίες μένουν πάντα το δυνατό του χαρτί, ενώ η ανάπτυξη των συνθέσεων είναι αρκετά ταχύτερη, διατηρώντας το ενδιαφέρον της ακρόασης.
- Ζήτησαν πέναλτι οι «ερυθρόλευκοι» (vid)
- Η νέα διεθνής τάξη πραγμάτων με τη λογική MAGA
- ΙΝΕ-ΓΣΕΕ: Η κατοικία από κοινωνικό δικαίωμα μετατρέπεται σε μέσο κοινωνικού αποκλεισμού
- Endangered Games του Σωκράτη Φατούρου: Η ύλη στο όριο της εξαφάνισης στην The Intermission Art Gallery
- Μητσοτάκης: Δεν πήγε στη Βουλή, δεν πήγε στο Νταβός, πήγε για… σκι στα Καλάβρυτα
- Ακυρώθηκε γκολ του Ποντένσε (vid)
