Τι έρχεται αλήθεια στο νου μας, όταν σκεφτόμαστε ένα καραβάνι; Συνήθως μια σειρά από καμήλες που μεταφέρουν από τα βάθη της Ανατολής πολύτιμα εμπορεύματα τυλιγμένα με το θρύλο. Αυτή είναι μόνο η μισή αλήθεια, γιατί σε εποχές στις οποίες ο ρυθμός της ζωής δεν μετριόταν σε… κιλοχέρτζ ανά δευτερόλεπτο, τα καραβάνια ήταν φορείς επικοινωνίας και ανταλλαγής πολιτισμού. Μαζί με τα μεταξωτά υφάσματα και τα μπαχαρικά ταξίδευαν μουσικές και μουσικά όργανα, ενώνοντας έτσι μακρινές περιοχές.
Την αντίστροφη πορεία φαίνεται ότι επέλεξε να ακολουθήσει ο Γερμανός δεξιοτέχνης της άρπας, Rudiger Oppermann. Επί σειρά ετών ήταν «περιπλανώμενος» στην κεντρική Ασία και την Αφρική, όπου έπαιξε μαζί με μουσικούς και εμπνεύστηκε από τις μουσικές τους.
Έτσι, στο δίσκο αυτό, αποφασίζει να στήσει το δικό του μουσικό καραβάνι. «Συνταξιδιώτες» του δύο μουσικοί από τη Μογγολία, που παίζουν όργανα με δοξάρι της χώρας τους, ένας δεξιοτέχνης του ινδικού «τάμπλα» (ζεύγος μικρών τυμπάνων που παίζονται με τα χέρια), καθώς και ένας προγραμματιστής συνθεσάιζερ. Οι μουσικές τους ταξιδεύουν πότε στα πεντατονικά κομμάτια της Μογγολίας, πότε σε αυτοσχεδιασμούς βασισμένους στην τζαζ, πότε σε ήχους από τη λαϊκή μουσική του Μεσαίωνα και της Αναγέννησης και άλλοτε σε ηλεκτρονικές μουσικές «ατμόσφαιρες». Όλα αυτά τα διαφορετικά μεταξύ τους στοιχεία έχουν αφομοιωθεί και αναγεννηθεί μέσα από τη δημιουργική φαντασία του Oppermann, στοιχειοθετώντας έτσι τον προσωπικό του ήχο, πέρα από σύνορα και στιλ.
Η ηχογράφηση έγινε ζωντανά στη διάρκεια μιας από τις πάρα πολλές συναυλίες, κατά την οποία το μουσικό αυτό καραβάνι εμφανίστηκε στο κοινό της Ευρώπης. Πρόκειται για ένα δίσκο που απέχει πολύ από τη λογική της συρραφής ετερόκλιτων στοιχείων, η οποία γίνεται συνήθως στο όνομα της εθνοτζάζ. Ήχοι από μουσικούς ταξιδευτές, που επικαλούνται την ενοποιητική δύναμη και το πνεύμα των καραβανιών, τα οποία φαίνεται ότι μένουν αναλλοίωτα στο χρόνο!

Ειδήσεις Σήμερα: