Ενώ οι πραγματικά σπουδαίες, νέες κυκλοφορίες στη δισκογραφία της κλασικής μουσικής είναι όλο και πιο αραιές, ευτυχώς, για εμάς τους ακροατές, κάποιες «ανασκαφές» στα αρχεία των εταιρειών φέρνουν στο φως εξαιρετικά δείγματα δουλειάς σπουδαίων ερμηνευτών από το μακρινό παρελθόν. Τι καλύτερο λοιπόν από το να ακούσουμε έναν από τους σπουδαιότερους μαέστρους της προπολεμικής εποχής, τον Erich Kleiber, πατέρα του επίσης εξαιρετικού αρχιμουσικού Carlos Kleiber. Ο Erich Kleiber είχε αποκτήσει μεγάλη φήμη ως εξαιρετικός αρχιμουσικός της όπερας -ένας χώρος τον οποίο ο Kleiber γνώριζε καλά μέχρι την πιο μικρή λεπτομέρεια, τόσο από μουσικής όσο και σκηνικής πλευράς. Στο δίσκο αυτό έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε δείγματα δουλειάς του μαέστρου από την παραγωγική και πετυχημένη τετραετία 1930-1934, λίγο πριν εγκαταλείψει τη ναζιστική Γερμανία για τη Νότιο Αμερική. Η ιδιαιτερότητα του δίσκου έγκειται στο ότι ακούμε ένα ρεπερτόριο με λίγα γνωστά έργα και πολλά λιγότερο γνωστά συνθετών που ο καθένας υπηρετεί συγκεκριμένο στιλ και ύφος. Ο Kleiber με τη σειρά του δίνει το δικό του ερμηνευτικό στίγμα φινέτσας, γνώσης και δυναμισμού, με τη συνδρομή της πάντοτε εξαιρετικής Φιλαρμονικής του Βερολίνου.

Ειδήσεις Σήμερα: