Φινέτσα electronica, rock ‘n’ roll επιθετικότητα, μυστικιστικό metal, κέλτικοι, μεσογειακοί και μεσανατολικοί απόηχοι, κουαρτέτο εγχόρδων α λα George Martin, διασκευή σε Daniel Lanois, γοτθικά απωθημένα. Χωρούν όλα αυτά μαζί σε ένα άλμπουμ; Και βέβαια χωρούν, απαντούν οι Tea Party, το καναδικό τρίο των Jeff Burrows, Stuart Chatwood και Jeff Martin που σχηματίστηκε το 1991 και έχει μέχρι στιγμής στο δισκογραφικό του ενεργητικό το φερώνυμο ντεμπούτο της χρονιάς εκείνης, το Splendor Solis (1993), το The Edges Of Twilight (1995), το Transmission (1997), με νεότερη μέχρι στιγμής προσθήκη το Triptych (1999). Η εξωτική διάσταση του ήχου των Tea Party (που πήραν το όνομά τους από τις κακόφημες συγκεντρώσεις των ποιητών της beat γενιάς, κατά τις οποίες τύποι όπως ο Ginsberg, o Kerouac και ο Burroughs αντάλλασσαν στιχάκια και τσιγαριλίκια), στηρίζεται κυρίως στις πληθωρικές ενορχηστρώσεις με έθνικ μουσικά όργανα. Παρ’ όλ’ αυτά, τουλάχιστον στα αφτιά τα δικά μας, ένα πάρτι όπου οι Bauhaus και οι Led Zeppelin πίνουν τσάι μαζί με τον Nusrat Fateh Ali Khan εξακολουθεί να φαντάζει μάλλον αλλόκοτο παρά ελκυστικό.

Ειδήσεις Σήμερα: