Ο «πιο επιδραστικός άνθρωπος στον κόσμο», σύμφωνα με το περιοδικό Select, επιστρέφει με το έκτο ολοκληρωμένο του άλμπουμ (συνυπολογίζοντας και τις ανεξάρτητες κυκλοφορίες). Είναι αυτός που έπειτα από μια μποέμ διαδρομή μεταξύ της αντι-folk σκηνής της Νέας Υόρκης και των underground κλαμπ του Λος Άντζελες κατέθεσε πρωτόλεια ανατρεπτικά όσο το single «MTV Makes Me Want To Smoke Crack» ή ο εκκεντρικός folk/rap ύμνος «Loser» (1994), που ήταν και η πρώτη του επιτυχία, για να φτάσει μέσα στα λίγα χρόνια που μεσολάβησαν, και ενώ ακόμη δεν έχει κλείσει καλά-καλά τα τριάντα, να είναι ένας από τους σημαντικότερους δημιουργούς και ερμηνευτές της σύγχρονης ηλεκτρικής σκηνής. Αισθητικά η νέα αυτή δουλειά του θα λέγαμε ότι αποτελεί συνέχεια του άλμπουμ «Odelay» του 1996 (το «Mutations» του 1998 σε γενικές γραμμές αποτελούσε μια μάλλον αψυχολόγητη γκρίζα ψυχεδελική παρένθεση) με έντονες αναφορές στη δεκαετία του ’70: γιγαντιαίοι funk ρυθμοί, μεθυστικά σύνολα πνευστών στο soul ύφος της Stax και της Volt, κιθαριστικά riff σπρωγμένα μέσα από παραμορφωτές, εκρήξεις και λικνίσματα από αναλογικά συνθεσάιζερ, παραφουσκωμένες ενορχηστρώσεις αλλά και rap ρυθμοί, ανακυκλούμενα ντραμς και πρωτο-ηλεκτρονική bubblegum αφέλεια, με παραπομπές και υποσημειώσεις που ξεκινούν από τον Marvin Gaye και τον George Clinton και φτάνουν μέχρι τον Prince. Ως συνολική αίσθηση (κέφι, διαχυτικότητα, μουσική χημεία) το πάρτι του Midnite Vultures είναι το καλύτερο στο οποίο μας κάλεσαν μέσα στο 1999, και η γεύση που αφήνει είναι αρκετά έντονη, ώστε να διατηρηθεί πολύ ακόμη κατά τη διάρκεια του 2000.

Ειδήσεις Σήμερα: