Ο πιο όμορφος δίσκος του Πουλόπουλου τα τελευταία χρόνια στο είδος που ο καλλιτέχνης επέλεξε να υπηρετεί με χαμηλούς τόνους, ήθος και συνέπεια: το λαϊκό ερωτικό τραγούδι. Κάτω από το γενικό τίτλο «Στα όνειρά μου περπατώ» ο υποψήφιος ακροατής θα συναντήσει δεκατρία κομμάτια που μιλάνε για «όνειρα», «αλήθειες και ψέμματα», «άνδρες που κλαίνε», «αγάπες που πέρασαν», με ενορχήστρωση και ήχο που παραπέμπει στις δεκαετίες ’60-’70. Δεν συγκρίνεται με το «Δρόμο» του Πλέσσα, τα «11 λαϊκά» του Μαμαγκάκη ή τον «Λόρκα» του Γλέζου, αλλά σε μια εποχή που το ερωτικό τραγούδι ποδοπατιέται κάτω από χυδαία σλόγκαν, τέτοιοι δίσκοι είναι κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτοι.

Ειδήσεις Σήμερα: