Μετά την έμπνευση, η μονοτονία. Τον υπέροχο “Βιζυηνό” διαδέχεται ένας εκ του ασφαλούς δίσκος, όπου ο Σωκράτης Μάλαμας τραγουδά τα γνώριμα μουσικά μονοπάτια του Αιγυπτιώτη συνθέτη, σε στίχους Μιχάλη Γκανά και Θοδωρή Γκόνη, εκτός από το “Αλμπατρος”, το τελευταίο κομμάτι, το οποίο αποτελεί μελοποιημένο ποίημα του Μποντλέρ. Το συνολικό αποτέλεσμα δεν είναι κακό και ίσως ο δίσκος, που φέρει ως τίτλο τα ονόματα των δύο καλλιτεχνών, να αποδειχτεί αρκετά εμπορικός. Ωστόσο, όσοι ακολούθησαν τον Νίκο Ξυδάκη από το “Μέλι των γκρεμών” στη “Βουή του Μύθου” και αργότερα στο “Αμάρτημα της μητρός μου” θα περίμεναν κάτι παραπάνω από μερικά “τακτοποιημένα” τραγούδια που μοιάζουν παιγμένα σε μια νότα.

Ειδήσεις Σήμερα: