Παίρνουμε μερικά κλαρίνα, λίγα νταούλια, μια δόση keyboards, λίγο drums και τζουρά, προσθέτουμε λογάκια του στιλ «Οι φίλοι μου ανησυχούνε/και συνεχώς τηλεφωνούνε/μου λεν’ εγώ να σε ξεχάσω/κι έξω να βγω να διασκεδάσω» ή «έχω καταντήσει να ‘μαι το μικρό διακοπτάκι σου», απαραίτητως μερικά «απα πα πα πα», ολίγον οπερίστικο ύφος, και τα ανακατεύουμε καλά μέσα στο ίδιο καζάνι. Έτοιμος ο αχταρμάς, σερβιριστείτε να βγουν αληθινές οι «προφητείες».
Η σουξεδοβιομηχανία του Φοίβου καλά κρατεί. Η ευκολία του να τροφοδοτεί τα πάρτι των δωδεκάχρονων με χορευτικά σουξεδάκια, ενορχηστρωμένα αλλοπρόσαλλα, είναι ιδιαιτέρως εντυπωσιακή. Τα δεκαέξι (θου, Kύριε, φυλακήν τω στόματί μου) τραγούδια ερμηνεύει η Δέσποινα Βανδή, η οποία και ερμηνευτικές ικανότητες διαθέτει και ενδιαφέρουσα σκηνική παρουσία έχει. Τη διακατέχει όμως μια σύγχυση όσον αφορά στο ρεπερτόριό της: το δισκογραφικό είναι τελείως διαφορετικό από αυτό των ζωντανών εμφανίσεων. Για παράδειγμα το καλοκαίρι του 2000 στο Λυκαβηττό ερμήνευσε πάρα πολλά τραγούδια από το χώρο του έντεχνου. Μήπως αυτό σημαίνει ότι και η ίδια δεν εκτιμάει τα τραγούδια των δίσκων της;

Ειδήσεις Σήμερα: