“Λεωφορείον ο Πόθος”. Το άκουσμα και μόνο των τριών αυτών λέξεων φέρνουν στο νου όλων τη θεατρική παράσταση του Τένεσι Ουίλιαμς, που πέρασε στη σφαίρα του θρύλου. Και πώς να μην περάσει, όταν την πρώτη φορά που ανέβηκε στη σκηνή στην Ελλάδα, στα τέλη της δεκαετίας του ’40, “διδάχθηκε” (κατά τον αρχαίο ελληνικό όρο του “ανέβηκε”) από ανθρώπους που έμελλε να καθορίσουν την πορεία των καλλιτεχνικών πραγμάτων στην Ελλάδα, ο καθένας από τη σκοπιά του: τη μετάφραση είχε κάνει ο Νίκος Γκάτσος, τη σκηνοθεσία ο Κάρολος Κουν, τη μουσική είχε γράψει ο Μάνος Χατζιδάκις και πρωταγωνιστούσε η Μελίνα Μερκούρη! Όλοι τους τότε βρίσκονταν σε νεανική ηλικία και από μια εύνοια της τύχης βρέθηκαν και εργάστηκαν μαζί. Το έργο γνώρισε πολύ μεγάλη επιτυχία και ανέβηκε από τότε πολλές φορές. Από την πρώτη αυτή παράσταση έμειναν μόνο οι εντυπώσεις. Οι συντελεστές της έχουν όλοι αποχωρήσει, αφήνοντας ο καθένας το μύθο και την κληρονομιά του. Το μόνο που γλίτωσε “από της ζωής το κύμα το παράφορο”, ήταν οι μαγνητοταινίες με την ηχογράφηση της ραδιοφωνικής διασκευής της παράστασης, που ηχογραφήθηκε το 1954 και κυκλοφόρησε πρόσφατα από την πολύ επιτυχημένη σειρά της ΕΡΤ “Αρχείο Ραδιοφώνου”.
Το έργο πραγματεύεται την πάλη του παλιού με το νέο, του εκλεπτυσμένου με το αδρό, του εύθραυστου με το “υγιές”. Μια διαμάχη που, πέρα από “νικητές” και “νικημένους”, αφήνει τα σημάδια της στα πάντα. Για να ενταχθούν όλα μαζί στη συνέχεια στον ανελέητο ρου των πραγμάτων. Ένα έργο γεμάτο δύναμη, από τη δύναμη και το ταλέντο που καθένας από τους συντελεστές συνεισέφερε.
Ακούγοντας την παλιά αυτή ηχογράφηση, δεν μπορέσαμε να αποφύγουμε κάποιους προβληματισμούς: Σε μια εποχή ελεύθερης ραδιοφωνίας, πόσοι ραδιοσταθμοί θα διακινδύνευαν, με ενδεχόμενο κόστος τα ποσοστά ακροαματικότητας, να μεταδώσουν μια θεατρική παράσταση; Πόσοι και ποιοι σημερινοί ακροατές θα άφηναν τη βελόνα του ραδιοφώνου στην ίδια θέση, αν άκουγαν ένα θεατρικό έργο ή έστω μια οποιαδήποτε συζήτηση που να γίνεται σε ρυθμούς διαφορετικούς από αυτούς που σε κάνουν να κρατάς την αναπνοή σου;
Αντί γι’ απάντηση σε όλα αυτά, αντί να προσπαθήσουμε να βρούμε ποιος ξεκίνησε αυτόν το φαύλο κύκλο, προτιμήσαμε να ακούσουμε τη φωνή της Μελίνας, που εξακολουθεί να τραγουδά για όποιους έχουν ακόμη αφτιά:
“Χάρτινο το φεγγαράκι…”

Ειδήσεις Σήμερα: