The Soft Bulletin – Κριτική
Οι Flaming Lips σχηματίστηκαν το 1983, στην Οκλαχόμα, από τους εικοσάρηδες Michael Ivins και Mark Coyne. Ένθερμοι οπαδοί μιας κοσμοθεωρίας που απαιτούσε να εκβιάζεις το απρόσμενο, αναδείχθηκαν σύντομα σε θιασώτες της ψυχεδελικής ανατροπής και επιδόθηκαν σε μια πολύχρονη Οδύσσεια πειραματισμού, που έδωσε καρπούς όπως το «Zaireeka» του 1997 (μια κυκλοφορία τεσσάρων CD φτιαγμένων ώστε να ακούγονται ταυτόχρονα από ισάριθμα CD-Ρlayer) ή οι παρεκτροπές του τραγουδιστή, τραγουδοποιού και κιθαρίστα Coyne στα ηχοτοπία των «Parking Lot Experiment» και «Boom Box Experiment». Το πρόσφατο The Soft Bulletin είναι το δέκατο τέταρτο άλμπουμ της πολυτάραχης καριέρας τους και -έκπληξη!- το πλέον προσβάσιμο και ψυχαγωγικό. Η πιο «εμπορική» τους προσπάθεια μέχρι σήμερα, με έντονο pop προσανατολισμό. Κόβοντας αρκετές από τις γέφυρες με το εξτρεμιστικό παρελθόν, παρουσιάζει μια σειρά από εντυπωσιακά φρέσκους ρυθμούς και μη κιθαριστικά ηχητικά τοπία (με έγχορδα, φλάουτα, άρπες, drum machine), που πριμοδοτεί την αισθητική ποιότητα και ποικιλία. Οι φωνητικές μελωδίες και αρμονίες α λα Beach Boys κατακλύζουν όλο το άλμπουμ, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα αγνότητας και αθωότητας μέσα από την οποία αναδεικνύονται άλλοτε έντονα συναισθήματα («Feeling Yourself Disintegrate» -ένα θλιμμένο τραγούδι, που ωστόσο αγγίζει με θετικό τρόπο) και άλλοτε επική έκφραση («The Gash» -περίεργος συνδυασμός εμβατηρίου, υμνωδίας και οπερετικού μελοδράματος με pop ένδυμα).
- Ακραία χιονοθύελλα στις ΗΠΑ – Τουλάχιστον 16 πολιτείες σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης
- Μινεάπολη: Διαδηλωτές κατηγορούνται πως επιτέθηκαν σε πράκτορα – Ένας φέρεται να του δάγκωσε και του έκοψε το δάχτυλο
- Πάνος Ρούτσι: Βρισκόμαστε εδώ για να μη συνηθίσουμε τον θάνατο
- Τι είναι τελικά «φίλος» για το Instagram
- Ασήμι: Πώς μπορεί να αγοράσει κανείς σήμερα
- Βιγιαρεάλ – Ρεάλ Μαδρίτης 0-2: Στην κορυφή η «βασίλισσα» με ηγετικό Εμπαπέ!

