Είναι η τρίτη φορά μέσα στη δεκαετία του ’90 που οι Rolling Stones ολοκληρώνουν μια κολοσσιαία παγκόσμια περιοδεία και, σαν κερασάκι στην τούρτα, κυκλοφορούν ένα άλμπουμ ηχογραφημένο ζωντανά στη διάρκειά της. Μια τόσο καλοστημένη μηχανή που γεννάει λεφτά, όσο αυτή που περιβάλλει τους Stones, δεν μπορεί βέβαια να αφήνει ανεκμετάλλευτες τέτοιες ευκαιρίες. Αλλά στο κάτω-κάτω με αυτόν τον τρόπο λειτουργούν όλοι. Χώρια που οι Stones έχουν μάθει πια τόσο καλά την τεχνική του να σου τα παίρνουν και να σου αρέσει (ποιος δεν θα πλήρωνε όσο-όσο για ένα ψηφιακό ενθύμιο του «Gimme Shelter» με τον τρόπο που το είδαμε και το ακούσαμε στο Ολυμπιακό Στάδιο το Σεπτέμβρη;). Ας δούμε όμως τι ακριβώς κρύβει το No Security στα σωθικά του. Πρώτα-πρώτα τα τραγούδια. Υπάρχουν δώδεκα, από όλη την ιστορία του γκρουπ, επιλεγμένα δηλαδή με την ίδια λογική με την οποία διαμορφώθηκε και το πρόγραμμα των εμφανίσεων της περιοδείας. Τις ηρωικές πρώτες μέρες εκπροσωπούν το «The Last Time» από το Out Our Heads, τα «Gimme Shelter» και «Live With Me» από το Let It Bleed και το «Sister Morphine» από το Sticky Fingers. Από τη «μέση περίοδο» έχουμε τα «Respectable» (Some Girls), «Memory Motel» (Black And Blue) και «Waiting On A Friend» (Tattoo You). Τέλος, από τη νεότερη περίοδο υπάρχει το «You Got Me Rocking» από το Voodoo Lounge, ενώ η μερίδα του λέοντος, αναμενόμενα, ανήκει στο Bridges To Babylon («Saint Of Me», «Flip The Switch», «Thief In The Night», «Out Of Control»). Οι ηχογραφήσεις έχουν επιλεγεί από τις εμφανίσεις στο Άμστερνταμ, το Μπουένος Άιρες, τη Νυρεμβέργη και το Σεντ Λούις. Σημασία έχει δοθεί και στην προβολή προσκεκλημένων μουσικών: εμφανίζονται ο Dave Mathews (φωνητικά στο «Memory Motel» ) , ο Taj Mahal (φωνητικά στη διασκευή της δικής του σύνθεσης «Corinna») και ο τζαζίστας Joshua Redman (σαξόφωνο στο «Waiting On A Friend»).Για να φτάσουμε στην ώρα της κρίσεως. Ερώτηση 1η: Είναι το No Security επαγγελματικό και ακριβές; Απολύτως, σε βαθμό εξαντλητικό και με τρόπο υποδειγματικό, μέχρι και την έσχατη λεπτομέρεια. Ερώτηση 2η: Έχει όμως και ψυχή; Και μάλιστα εκείνη την πυρακτωμένη και καταματωμένη ψυχή που έχουν προκλητικά ξεγυμνώσει σε παλιότερους δίσκους τους οι Stones; Αυτή είναι μια άλλη ιστορία. Μια ιστορία που γίνεται περισσότερο πονεμένη, αν ρίξουμε μια ματιά στα υπόλοιπα CD που το πλαισιώνουν σ’ αυτές τις σελίδες. Με σταράτες κουβέντες, το No Security αν και μέτριο, για τα δεδομένα των Stones, άλμπουμ αναδεικνύεται σε » rock δίσκος του μήνα» ελλείψει ισχυρότερου αντιπάλου. Μια διαπίστωση που προβληματίζει σε διάφορα επίπεδα και προκαλεί αμυντική αρχική αντίδραση, αλλά με την οποία αντιλαμβάνομαι ότι τελικά όλοι σας, άλλοι λιγότερο κι άλλοι περισσότερο πρόθυμα, θα συμφωνήσετε.

Ειδήσεις Σήμερα: