Νέα Κυψέλη – Νέα Ορλεάνη – Κριτική

Φώτα στην πλατεία!: η φωνή του Λουκιανού Κηλαηδόνη, γεμάτη παλμό και έξαρση, δίνει το σύνθημα για το φινάλε στη συναυλία στο Λυκαβηττό και, μαζί, το στίγμα του καλλιτέχνη: άμεση έκφραση και επικοινωνία με το κοινό, μέσα από μια αμφίδρομη σχέση. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι έχει δώσει τις καλύτερες στιγμές -και ηχογραφήσεις του- σε μουσικές βραδιές και συναυλίες που είχαν περισσότερο το χαρακτήρα «πάρτι» ή οικογενειακής γιορτής και όχι μιας προκατασκευασμένης παράστασης. Αυτή η αίσθηση ανακαλεί και αναπλάθει τα «ρεφρέν που επιμένουν» και που όλο «κάτι θυμίζουν» μέσα από μουσικές μνήμες, οι οποίες διατρέχουν το χρόνο και τα βιώματά μας. Στη συναυλία που δόθηκε στο Λυκαβηττό το Σεπτέμβριο του 1997, τ΄ «αμερικανικά» ακούσματα από τα θερινά σινεμά και τα πάρτι στην Αθήνα του ΄50 συνάντησαν τα κλασικά τους πρότυπα από τις γειτονιές της Νέας Ορλεάνης και του Νότου. Ο Κηλαηδόνης συνάντησε τον ήχο των ονείρων του μέσα από τη συνεργασία του με την «Preservation Hall Jazz Band», μια ορχήστρα που παίζει παραδοσιακή τζαζ στη Νέα Ορλεάνη διατηρώντας την άμεση λειτουργικότητα και σύνδεση των κομματικών αυτών με την καθημερινή ζωή: από τις λαϊκές γιορτές και τις παρελάσεις ως τα καρναβάλια και τις… κηδείες! «Μουσικός για όλες τις περιπτώσεις», γράφουν οι κάρτες των μελών της ορχήστρας. Οι εκλεκτικές τους συγγένειες με το ύφος και το ήθος των τραγουδιών του Λουκιανού δεν τους άφησαν ασυγκίνητους. Έτσι, για πρώτη φορά, δέχτηκαν να ξεφύγουν από το παραδοσιακό τους ρεπερτόριο και να συμπράξουν στις τρεις μουσικές βραδιές που γεφύρωσαν τη Νέα Κυψέλη με τη Νέα Ορλεάνη. Η ζωντανή ηχογράφηση διατήρησε τον παλμό και τη συγκίνηση αυτής της ενστικτώδικης μουσικής επικοινωνίας, τη χαρά του διαλόγου, την αβίαστη λειτουργικότητα της παρέας. Περιλαμβάνει τόσο γνωστά και αγαπημένα τραγούδια του Κηλαηδόνη από την τριαντάχρονη πορεία του όσο και ορισμένα καινούργια (εξαιρετικό το προσκλητήριο μνήμης στο ομότιτλο του δίσκου κομμάτι), καθώς και κάποια κλασικά παραδοσιακά κομμάτια της Νέας Ορλεάνης, ορισμένα από τα οποία έχει επενδύσει μ΄ ελληνικούς στίχους. Κυριαρχεί το στοιχείο του ρυθμού με τον παλμό της Καραϊβικής που στοίχειωσε τις λαϊκές γειτονιές της Νέας Ορλεάνης ν΄ αναβαπτίζεται στις αστικές γειτονιές της Αθήνας, όπου όλα τα μουσικά είδη συνυπήρχαν σε μια τελείως διαφορετική καθημερινότητα και διαμόρφωναν τα νεανικά παρθένα αφτιά. Μέσα σ΄ όλα αυτά ο Κηλαηδόνης ευτυχισμένος, πλησιάζοντας για πρώτη φορά τόσο κοντά τον ιδανικό του ήχο, ταυτόχρονα σαρκαστικός και τρυφερός, συμπαίκτης στο παιχνίδι, συμμέτοχος στη γιορτή. Γι΄ αυτό και βαθιά ανθρώπινος και γοητευτικός!