Tubular Bells III – Κριτική
Το «Voyager» του 1996 ελάχιστες αμφιβολίες άφηνε για την περίοδο συνθετικής ξηρασίας που περνά ο πατέρας του ambient-rock. Αλλά κανείς δεν φανταζόταν ότι θα ήταν αθεόφοβος τόσο, ώστε να επανέλθει δύο ολόκληρα χρόνια μετά απλά και μόνο με μια… τρίτη συνέχεια του «Tubular Bells». Το κλασικό εκείνο progressive-rock άλμπουμ είχε κυκλοφορήσει το 1973, θεμελιώνοντας την αυτοκρατορία της Virgin με τις τεράστιες πωλήσεις του (16 εκατομμύρια αντίτυπα). Μετά από μια καριέρα σταθερά καθοδική, τόσο εμπορικά όσο και καλλιτεχνικά, το 1992 ο Oldfield κυκλοφόρησε μιαν αξιοπρεπή αλλά αντίγραφη συνέχειά του, το «Tubular Bells 2». Και να και το «Tubular Bells III», μια επιπλέον αδιάφορη παραλλαγή στο ίδιο θέμα και μάλιστα με τον τίτλο στο εξώφυλλο σκόπιμα γραμμένο με τρόπο παραπλανητικό, ώστε να κρύβεται το «ΙΙΙ».
- Τεχνητή νοημοσύνη: Οι CEO’s λένε ότι η AI εξοικονομεί χρόνο – Οι εργαζόμενοι λένε κάτι άλλο
- Smalltown Boy: Μια δυνατή coming-of-age παράσταση του Μάνου Τζωρτζάκη στο θέατρο 104
- Ο Ολυμπιακός αντιμετωπίζει τον Κολοσσό στη Ρόδο, στο ΟΑΚΑ με το Μαρούσι ο Παναθηναϊκός
- Νέα Ζηλανδία: Διακόπηκε η επιχείρηση ανεύρεσης των θυμάτων κατολίσθησης στο κάμπινγκ
- Οι αθλητικές μεταδόσεις (25/1): Πού θα δείτε τον μικρό τελικό της Ελλάδας στο πόλο και τα ματς της Super League
- Αυξάνονται ζήτηση, τιμές σε σπίτια κοντά στους νέους σταθμούς μετρό