Σάλος στη δεκαετία του ’50 με το ομώνυμο βιβλίο του Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ, λιγότερος σάλος το 1962, όταν ο Κιούμπρικ το μετέφερε -αρκετά σεμνά και λογοκριμένο- στη μεγάλη οθόνη, απλή απόρριψη για τον κύριο “9 1/2 εβδομάδες”, που πριν από δύο χρόνια αποφάσισε μια άλλη ανάγνωση του εν λόγω μυθιστορήματος. Λίγο το ευαίσθητο του θέματος, λίγο τα απανωτά πρόσφατα σκάνδαλα με ανηλίκους και η ταινία δεν έχει πάρει ακόμα άδεια προβολής για την Αμερική, ενώ σε άλλες χώρες λογοκρίθηκε ή απαγορεύτηκε. Υπερβολές; Μπορεί, αλλά είναι γεγονός ότι η “Λολίτα” του Άντριαν Λάιν αγνοεί βασικές αρετές του βιβλίου (σκωπτική διάθεση και δευτερεύοντες χαρακτήρες), για να εστιαστεί στη σχέση των δύο ηρώων. Όμως ο 50άρης είναι πολύ γοητευτικός, η μικρή παρουσιάζεται αρκετά “ξεπεταγμένη” (τα όρια ανάμεσα σε νυμφίδιο και πορνίδιο είναι δυσδιάκριτα), με αποτέλεσμα όλα να μοιάζουν “φυσιολογικά”. Από εκεί και πέρα αρκετοί ίσως ενοχληθούν από τις τολμηρές σκηνές (στο βίντεο κυκλοφορεί μια πιο hard εκδοχή) και άλλοι θα σταθούν απλώς στο στόρι, μια τυπική υπόθεση πάθους και ζήλιας που οδηγεί στην καταστροφή, με ατμόσφαιρα, όμορφα πλάνα και μουσική του Ένιο Μορικόνε. Η κόπια που είδαμε, είχε εικόνα σε 4:3, διαυγή, με “ψυχρά” χρώματα και μια αίσθηση “γαλακτώδη”. O ήχος σε prologic δημιουργεί ένα κάποιο περιβάλλον, κυρίως με τη μουσική που ξεχύνεται από γύρω, η μπάντα όμως από το κεντρικό “περνάει” και πίσω δημιουργώντας ενοχλητική αντήχηση.

Ειδήσεις Σήμερα: