The Pet Sounds Sessions – Κριτική

Οι Beach Boys από το Λος Άντζελες υπήρξαν το πιο επιτυχημένο εμπορικά αμερικανικό γκρουπ της δεκαετίας του ’60. Ψυχή τους ήταν ο Brian Wilson, μια λαμπρή pop ιδιοφυΐα που μέσα σε ελάχιστα χρόνια κάλυψε την απόσταση από τον ενστικτώδη εφηβικό εορτασμό του καλιφορνέζικου καλοκαιριού μέχρι τις στιχουργικές ενδοσκοπήσεις, το μελαγχολικό ρομαντισμό και την ηχητική πολυπλοκότητα μιας εξαντλητικά επιμελημένης, πολυεπίπεδης παραγωγής, με πρωτοπόρους στούντιο πειραματισμούς και πυκνά δομημένα φωνητικά, βασική επιρροή, για την οποία υπήρξε ο «τοίχος από ήχο» του Phil Spector. Ωριμότερος καρπός αυτής της ύστερης δημιουργικής φάσης του Wilson ήταν το άλμπουμ Pet Sounds που έβγαλε με τους Beach Boys το 1966, μόλις στα είκοσι τέσσερά του, ένα ηχητικό ορόσημο για τη σύγχρονη ηλεκτρική μουσική που τόσο ο Paul McCartney όσο και ο George Martin, ο παραγωγός των Beatles, έχουν παραδεχτεί ως θεμελιώδη επιρροή και έμπνευση για το πλάσιμο του Sgt. Peppers. Για την επανέκδοση του ιστορικού αυτού άλμπουμ η Capitol μάς επιφύλαξε μια πραγματική διατριβή πάνω στο θέμα, κυκλοφορώντας ένα καλαίσθητο κουτί που περιλαμβάνει δύο βιβλία, 128 και 38 σελίδων αντίστοιχα, με απειρία πληροφοριών και αναλύσεων για το καλλιτεχνικό επίτευγμα και τη σημασία του, καθώς και τέσσερα CD που περιέχουν όλο το δίσκο εις τριπλούν (μια φορά σε μίξη στερεοφωνική, μια στην αυθεντική μονοφωνική, έπειτα όμως από νέο 24bit mastering, και μια ακόμη φορά μόνο με τα θεσπέσια φωνητικά) καθώς και δεκάδες αποσπασμάτων από τα session των ηχογραφήσεων και από εναλλακτικές βερσιόν των τραγουδιών. Φόρος τιμής οφειλόμενος σε ένα αριστούργημα.