Αυτός είναι ο δίσκος που κάθε κριτικός αναμένει με ανυπομονησία. Ο δίσκος για τον οποίο αξίζει να περιμένεις και χρόνια, προκειμένου να σταλάξεις αργά και ηδονικά το θανατηφόρο θειικό οξύ της κακίας σου… Είναι από τις σπάνιες περιπτώσεις, στις οποίες βρίσκομαι σε θέση “φτυαρίσματος” επί ώρα. Δεν θα σας κουράσω όμως. Ομολογώ ότι διαβάζοντας τη συνέντευξή του στο website, για το πώς άρχισε να ασχολείται με την κλασική μουσική και πώς άρχισε να το σκέφτεται σοβαρά, συγκινήθηκα. Εξάλλου μήπως είναι ο πρώτος ή ο τελευταίος που έχει την κάψα να κάνει κλασικό τραγούδι? Γιατί να θάψω τα όνειρα, τις προσδοκίες και την αγάπη ενός ανθρώπου για κάτι? Όμως μετά είπα (τρυφερά): ο Bolton μάς δουλεύει ψιλό γαζί. Όχι θα είμαι ανελέητη. Αν ήθελε να τραγουδήσει άριες, ας έκανε ένα “φροντιστήριο” κλασικού τραγουδιού, και ας ανέβαλλε το εγχείρημα γι’ αργότερα. Οι δηλώσεις του είναι προφάσεις εν αμαρτίαις. Κατά τα λοιπά μας ενοχλεί η Λαίδη Άντζι που θέλει να τραγουδήσει Κάρμεν. “Hochste Lust”!

Ειδήσεις Σήμερα: