Ωμή, ρεαλιστική ταινία γυρισμένη σαν ντοκιμαντέρ με θέμα όχι τόσο την εκμετάλλευση των λαθρομεταναστών στην Ευρώπη (Βέλγιο στη συγκεκριμένη περίπτωση) όσο τη βίαιη ωρίμανση ενός παιδιού, που γεύεται τη “μεγάλη ζωή” των λαϊκών τάξεων (ακριβά τσιγάρα, μπαρ, μοτοσικλέτες) με βρόμικα λεφτά, μέχρι που ένα αναπάντεχο γεγονός ξυπνά την ευαισθησία του. Η υπόσχεση στον ετοιμοθάνατο εργάτη (να φροντίσει τη γυναίκα και το παιδί που αφήνει πίσω του) είναι ένα προφορικό συμβόλαιο που θα τον απομακρύνει από την επιρροή του πατέρα και θα του ανοίξει το δρόμο για μια ζωή, που για τις επιλογές της θα είναι υπεύθυνος ο ίδιος. Βραβευμένη στο Δεκαπενθήμερο σκηνοθετών στις Κάννες (1996) η υπέροχη αυτή ταινία δεν φιλοδοξεί να πείσει για την αξία της όσους καταναλώνουν εύκολο θέαμα, αλλά θα υπάρχει σε κάποιο ράφι για εκείνους που “ξέρουν”. Δυστυχώς η κόπια είναι πολύ μέτριας εγγραφής, με χαμηλής ανάλυσης εικόνα και ήχο ασθενικό, μονοφωνικό.

Ειδήσεις Σήμερα: