Evita – Κριτική

Το 1978 και μετά την τεράστια επιτυχία του Jesus Christ Superstar, ο Τιμ Ράις και ο Αντριου Λόιντ Βέμπερ μεταφέρουν στη σκηνή, υπό μορφή μιούζικαλ, τη ζωή μιας αμφιλεγόμενης προσωπικότητας της Αργεντινής, που όμως έγινε σύμβολο των φτωχών και λατρεύτηκε σαν αγία από εκατομμύρια κόσμου. Η Εύα Ντουάρτε, νόθα κόρη χωρικού, χρησιμοποιεί τους εραστές της για να γίνει φωτομοντέλο, αργότερα ηθοποιός και τελικά να γνωριστεί με τον ανερχόμενο στα πολιτικά πράγματα της χώρας συνταγματάρχη Χουάν Περόν, τον οποίο και θα παντρευτεί. Μερικά χρόνια αργότερα -και ενώ έχει ήδη εκφράσει πολιτικές φιλοδοξίες- ο θάνατος θα την προλάβει το 1952 στα 33 της χρόνια. Η «Εβίτα», χωρίς να φτάσει σε βιωσιμότητα και εισπράξεις το «Υπέρλαμπρο Αστρο», ανέβηκε στις περισσότερες σκηνές του κόσμου (στην ελληνική εκδοχή Βουγιουκλάκη/Μπονάτσος) και το τραγούδι «Μην κλαις για μένα Αργεντινή» (Don’t cry for me Argentina) θεωρείται από τις μεγαλύτερες επιτυχίες όλων των εποχών. Η κινηματογραφική μεταφορά από ένα σκηνοθέτη που γνωρίζει άριστα το είδος και με ένα επιπλέον τραγούδι (το «You must love me» γράφτηκε για τις ανάγκες της ταινίας και κέρδισε Όσκαρ) είχε «χλιαρή» υποδοχή. Κάποιοι μίλησαν για ένα παρατεταμένο βιντεοκλίπ, άλλοι για μια ανεπαρκή Μαντόνα, που σώζεται χάρη στους δύο συμπρωταγωνιστές, όμως κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις και, όσοι αγαπούν το μιούζικαλ και τις θεαματικές ταινίες, δεν μπορούν παρά να βρουν αρετές: ατμόσφαιρα, εντυπωσιακές σκηνές πλήθους, διαδηλώσεις, συγκρούσεις, μεγαλοπρεπή πλάνα στις σκηνές της κηδείας και πανέμορφες σφήνες με ταγκό. Η ταινία διατίθεται σε διάφορες εκδόσεις.
Η ελληνική βίντεο έκδοση είναι μέτριας ποιότητας και με πετσοκομμένα τα πλάνα σε 4:3. Η έκδοση σε LaserDisc της Criterion δεν διαθέτει φυσικά ελληνικούς υπότιτλους, αλλά έχει «άλλες χάρες». Πολυτελής, με άφθονο επιπλέον υλικό (πώς γυρίστηκε η ταινία, το παρασκήνιο, μικρές συνεντεύξεις με τους βασικούς συντελεστές και το σενάριο στην 7η πλευρά /τέταρτος δίσκος), έχει εικόνα στο κινηματογραφικό φορμά (2,35:1), ανώτερης ποιότητας και με «το βλέμμα του σκηνοθέτη» σε όλη του την έκταση. Ο ήχος, που ως μιούζικαλ μας ενδιαφέρει περισσότερο, αγγίζει την κορυφή με την ορχήστρα σωστά τοποθετημένη στο χώρο και χωρίς να χάνεται ο ήχος του κάθε οργάνου. Μουσικά μέρη, όπως η χορωδία και το ισπανικό τραγούδι που ψάλλει ο κόσμος έξω από την Casa Rosada, είναι αληθινή εμπειρία. Για την έκδοση DVD περιοχής 1 δεν το συζητάμε. Μπορεί να μην έχει πρόσθετες παροχές, αλλά συγκλονίζει.ως προς την εικόνα και τον ήχο, όπως άλλωστε και η ευρωπαϊκή ψηφιακή έκδοση σε PAL. Ελληνικοί υπότιτλοι δεν διατίθενται.