Αν είναι να παραδοθούμε σε κάποιον, ας το κάνουμε για τον Jonathan, όπως ζητεί και ο τίτλος αυτού του άλμπουμ. Tο Βοστονέζο τραγουδιστή και τραγουδοποιό που έψαξε πολύ να βρει έναν κόσμο όπου οι έφηβοι δεν ενηλικιώνονται ποτέ, και όταν είδε πως τέτοιος κόσμος δεν υπήρχε, αποφάσισε να τον δημιουργήσει ο ίδιος με τις αφοπλιστικές μελωδίες, την ανεπιτήδευτη pop αθωότητα, τους διαπεραστικούς και φιλοπερίεργους στίχους. Και να που είχε δίκιο. Να που η μουσική μπορεί να σε κάνει να κλείνεις τα 45 και να μπαίνεις στα 17.