Λίγα πράγματα έχουν αλλάξει στη μουσική του Mike Scott από την εποχή της ακμής των Waterboys, στους οποίους έκανε φωνητικά. Κρίμα που οι όποιες αλλαγές είναι προς το χειρότερο: συνθετικό έλλειμμα πειστικής και αποτελεσματικής rock ενέργειας, άσκοπα κιθαριστικά σόλο και αμφιβόλου περιεχομένου ρητορική οδηγούν στο συμπέρασμα ότι αυτό που συμβαίνει εδώ δεν είναι παρά μια αισθητική υπαναχώρηση σε pub-rock πρακτικές της περασμένης δεκαετίας, που μόνο σε νοσταλγούς θα έχει κάτι να πει.