Oxygene 7-13 – Κριτική
To 1976 o Jean Michel Jarre, γιος του διακεκριμένου συνθέτη κινηματογραφικής μουσικής Maurice Jarre, κυκλοφόρησε το άλμπουμ «Oxygene 1-6» δημιουργώντας ένα ορόσημο της ηλεκτρονικής μουσικής και ταυτόχρονα έναν πολύ επιτυχημένο εμπορικά δίσκο που επηρέασε σημαντικά πολλές μεταγενέστερες προσπάθειες. Θεματικά, το «Oxygene 7-13» συνεχίζει το εξάπτυχο κόνσεπτ του πρώτου άλμπουμ κρατώντας ισορροπίες: όσο και αν η αναλογία του ύφους είναι προφανής, τα μουσικά θέματα κινούνται και σε νέους χώρους με αρκετή ελευθερία. Ακόμη πιο ενδιαφέρουσες είναι οι αναλογίες σε επίπεδο τεχνικό, αφού για την ηχογράφηση του άλμπουμ χρησιμοποιήθηκε ο ίδιος αναλογικός εξοπλισμός με το Oxygene 1-6, σε αντίστοιχες συνθήκες ηχογράφησης.
Το εάν ο J.M. Jarre θα μπορούσε σήμερα να χτίσει ένα καλό κόνσεπτ άλμπουμ πάνω σε κάποιο νέο, διαφορετικό θέμα, είναι ένα ερώτημα που μένει να απαντηθεί. Το μόνο σίγουρο είναι ότι το δυναμικό του «πρώτου» Oxygene υπήρξε τόσο μεγάλο ώστε χωρίς δυσκολία απέδωσε έναν απόγονο αξιοπρεπή, που διεκδικεί με αξιώσεις μια τιμητική θέση στο μουσικό του περίγυρο ακόμη και δύο δεκαετίες μετά.
- Ο χρυσός σπάει το φράγμα των 5.000 δολαρίων για πρώτη φορά στην ιστορία
- Γαλλία: Υπό κράτηση ο ινδός πλοίαρχος του Grinch που φέρεται να ανήκει στον «σκιώδη στόλο» της Ρωσίας
- Ιράν: Οι συλληφθέντες στις διαδηλώσεις θα δικαστούν το «συντομότερο δυνατόν»
- Η χρονιά των Hectocorns της τεχνητής νοημοσύνης: 100 δισ. μπαίνουν στο ταμπλό
- Μάλτα: Ένας πρόσφυγας διασώθηκε, 150 αγνοούνται μετά τη βύθιση των πλοιαρίου τους στα ανοιχτά της Τυνησίας
- Στα «ΝΕΑ» της Δευτέρας: Δεν έχεις εισιτήριο; 100 ευρώ πρόστιμο