Φώτα Του Ιλίγγου – Κριτική
Το Σπύρο Σούκη θα μπορούσαμε νομίζω να τον πούμε «παλαιοροκά», αν και μένει να αποδειχθεί κατά πόσο ένας τέτοιος χαρακτηρισμός είναι ψόγος ή έπαινος. Ο ίδιος δεν κρύβει την προτίμησή του στα αυθεντικά blues, στη ρυθμική soul και σε κιθαρίστες όπως ο Eric Clapton και ο Peter Green. Η μέχρι σήμερα ιστορία του περιλαμβάνει θητεία σε συναυλιακούς χώρους της Στοκχόλμης, δύο χρόνια στο πλευρό του Παύλου Σιδηρόπουλου, συμμετοχή στο γκρουπ «That’s Why» και καταλήγει στην ηχογράφηση αυτού του πρώτου προσωπικού του άλμπουμ τον χειμώνα του 1995.
Οι συνθέσεις, με στίχους ελληνικούς, είναι του ίδιου του Σούκη, χαρμάνι των επιρροών και των εμπειριών του. Καλύτερη στιγμή η «Ρώσικη Ρουλέτα», ένα δυνατό rock κομμάτι ιδανικό για «αυτόματη επανάληψη» του CD Player. Αντίθετα, η προσπάθεια «εξηλεκτρισμού» της «Μάγισσας της Αραπιάς» του Τσιτσάνη αφήνει μέτριες εντυπώσεις.
- Ο χρυσός σπάει το φράγμα των 5.000 δολαρίων για πρώτη φορά στην ιστορία
- Γαλλία: Υπό κράτηση ο ινδός πλοίαρχος του Grinch που φέρεται να ανήκει στον «σκιώδη στόλο» της Ρωσίας
- Ιράν: Οι συλληφθέντες στις διαδηλώσεις θα δικαστούν το «συντομότερο δυνατόν»
- Η χρονιά των Hectocorns της τεχνητής νοημοσύνης: 100 δισ. μπαίνουν στο ταμπλό
- Μάλτα: Ένας πρόσφυγας διασώθηκε, 150 αγνοούνται μετά τη βύθιση των πλοιαρίου τους στα ανοιχτά της Τυνησίας
- Στα «ΝΕΑ» της Δευτέρας: Δεν έχεις εισιτήριο; 100 ευρώ πρόστιμο