The Secret Agent – Κριτική
Ο Philip Glass, αν και πρωταγωνιστής στην εξέλιξη και διάδοση σημαντικών κινημάτων της σύγχρονης έντεχνης μουσικής, υπήρξε ανέκαθεν εκλαϊκευτής. «Η δημοτικότητα δεν με κάνει να νιώθω συμβιβασμένος» δήλωνε σε μια συνέντευξή του την άνοιξη του 1993, με αφορμή την κυκλοφορία της «Low Symphony», βασισμένης σε συνθέσεις των David Bowie / Brian Eno. Και, πoιο πεδίο θα ήταν πιο δεκτικό για εφαρμογή αυτής του της πεποίθησης, από τη μουσική του σινεμά. Η δουλειά του για το «The Secret Agent» (φιλμ βασισμένο σε νουβέλα του Joseph Conrad με πρωταγωνιστές τους Bob Hoskins, Patricia Arquette και Gerard Depardieu), συνέχισε την πλούσια προϊστορία έργων όπως τα «Powaqqatsi», «Mishima», «The Thin Blue Line» και βέβαια το ανεπανάληπτο «Koyaanisqatsi».
Πρόκειται για δεκαέξι αυτόνομες συνθέσεις, με έμφαση στις μελωδίες αλλά και με διακοπές από περάσματα σκοτεινά, που συνοδεύουν και υπογραμμίζουν τις μεταπτώσεις στην ένταση της σκηνικής δραματουργίας. Ερμηνεύει η English Chamber Orchestra με διευθυντή τον Harry Rabinowitz, συνεπικουρούμενη από πρόσθετους σολίστες σε άρπα, τσέλο, αγγλικό κόρνο, όμποε, φλάουτο και πίκολο.
Τόσο το «The Secret Agent» στο σύνολό του όσο και επιμέρους τμήματά του, σαν το καθηλωτικό «Winnie?», επιβεβαιώνουν την παραμονή του Αμερικανού συνθέτη στην πρώτη γραμμή των δράσεων της νέας μουσικής.
- Ο χρυσός σπάει το φράγμα των 5.000 δολαρίων για πρώτη φορά στην ιστορία
- Γαλλία: Υπό κράτηση ο ινδός πλοίαρχος του Grinch που φέρεται να ανήκει στον «σκιώδη στόλο» της Ρωσίας
- Ιράν: Οι συλληφθέντες στις διαδηλώσεις θα δικαστούν το «συντομότερο δυνατόν»
- Η χρονιά των Hectocorns της τεχνητής νοημοσύνης: 100 δισ. μπαίνουν στο ταμπλό
- Μάλτα: Ένας πρόσφυγας διασώθηκε, 150 αγνοούνται μετά τη βύθιση των πλοιαρίου τους στα ανοιχτά της Τυνησίας
- Στα «ΝΕΑ» της Δευτέρας: Δεν έχεις εισιτήριο; 100 ευρώ πρόστιμο