«H κλασική μουσική είναι η πεμπτουσία της αρμονίας και του μουσικού ονείρου», θα μας πει αφοριστικά ο Θ.Πολυκανδριώτης, για να αιτιολογήσει το εγχείρημα της χρήσης του μπουζουκιού ως σολιστικού οργάνου σε κομμάτια κλασικής μουσικής. Πρόκειται για έντεκα από τους πασίγνωστους «Oυγγρικούς Xορούς» του Brahms (αν και δεν αναφέρεται ότι πρόκειται γι’ αυτούς), ερμηνευμένους από τη Failoni Orchestra of the Hungarian State Opera, με σολίστ τον Θ.Πολυκανδριώτη, υπό τον Kalman Drafi. H ιδέα της συνεργασίας μπουζουκιού και συμφωνικής ορχήστρας φαίνεται πως απασχολεί με εμμονή τον Πολυκανδριώτη. Σε αυτό το πνεύμα παρουσίασε εξάλλου και δικές του συνθέσεις, πριν από μερικά χρόνια. Δεν είχα ακούσει εκείνη την προσπάθεια, αλλά εδώ το μπουζούκι χρησιμοποιείται απονευρωμένο από τον αδρό ήχο του, σαν μαντολίνο, σαν μπαλαλάικα. Ως γνωστόν, το μπουζούκι και το κάθε όργανο πραγματώνεται ως τέτοιο ανάλογα με το είδος της χρήσης του και του τρόπου χειρισμού του. Έτσι, ο χειρισμός του δεξιού χεριού (δηλ. η λεγόμενη «πενιά») μας παραπέμπει σε άλλο όργανο, απομένοντας μόνο το ηχόχρωμα να θυμίζει μπουζούκι. Δεν μπορώ να προβλέψω πού μπορεί να οδηγήσει αυτή η προσπάθεια. Eμένα, δυστυχώς, δεν με πείθει πως αυτό το ταίριασμα πάει παραπέρα αισθητικά είτε το μπουζούκι είτε τα συγκεκριμένα κομμάτια. Ίσως γι’ αυτό, όση ώρα άκουγα ξανά και ξανά αυτό το CD, μου ερχόταν συνεχώς στο νου ο τίτλος μιας κυριακάτικης παλιάς ραδιοφωνικής εκπομπής: «Σας αρέσει ο Brahms;». Kαι εγώ σιωπηλά απαντούσα «Nαι, αλλά όχι με μπουζούκι!». Tο CD συνοδεύεται από ένα 3/φυλλο φυλλάδιο-εξώφυλλο μέτριας επιμέλειας, περιέχον τις φωτογραφίες των συντελεστών και δύο σύντομα σημειώματα. Ένα της AEΠI (εταιρεία είσπραξης πνευματικών δικαιωμάτων), η οποία είναι ο χορηγός της έκδοσης, και ένα του Πολυκανδριώτη.

Ειδήσεις Σήμερα: