Dead Man Walking – Κριτική

Σύμφωνοι, το άλμπουμ αυτό δεν είναι ακριβώς σάουντρακ. Μόνο τέσσερα από τα τραγούδια του ακούγονται στη νέα ταινία του Tim Robbins και δεν θα βρείτε μέσα ούτε νότα από το score που έγραψε ο David Robbins. Ωστόσο, όλα τα τραγούδια είναι εμπνευσμένα από χαρακτήρες της ταινίας και αποτελούν ηχογραφήσεις που έγιναν αποκλειστικά για το συγκεκριμένο φιλμ. Οι καλλιτέχνες που συμμετέχουν είναι προσωπικές επιλογές του σκηνοθέτη, σεναριογράφου, παραγωγού και πρωταγωνιστή Robbins, σε ένα αμφίδρομο φαινόμενο ανταλλαγής επιρροών και έμπνευσης. Τα ονόματα είναι τρανταχτά: Bruce Springsteen, Tom Waits, Patti Smith, Johnny Cash, Michelle Shocked, Suzanne Vega, Lyle Lovett, Mary Chapin Carpenter, Steve Earl, ενώ σε δύο κομμάτια παρουσιάζεται μια αρκετά διαφορετική αλλά εξίσου ενδιαφέρουσα συνεργασία του Πακιστανού βοκαλίστα Nusrat Fateh Ali Khan, με τον κιθαρίστα Eddie Vedder. To ίδιο τρανταχτά είναι και τα τραγούδια. Χαμηλόφωνα, κυρίως ακουστικά και λυρικά, με βιβλικές αναφορές όπως απαιτεί το θέμα της ταινίας (αν και κανείς δεν θα αποτρέψει ποτέ τον Tom Waits από τα σπαρακτικά ουρλιαχτά και τους σαρδόνιους μύθους του ή τον Johnny Cash από τις ανέμελες περιπλανήσεις στην αμερικανική ύπαιθρο). Θα έλεγε κανείς ότι το «Dead Man Walking» είναι ένας από τους σημαντικούς σταθμούς ενός μεγάλου και μακρύ δρόμου όχι μόνο αμοιβαίας προώθησης, αλλά και ανταγωνισμού δημιουργικότητας, ανάμεσα στα χολιγουντιανά φιλμ και τα σάουντράκ τους. Ένας δρόμος που τον άνοιξε το «Philadelphia» και που τον ακολουθούμε με ικανοποίηση, διψασμένοι για νέες παραστάσεις.