Ο Αstor Piazzolla (1921 – 1992) είναι η σημαντικότερη ίσως φυσιογνωμία του 20ου αιώνα για τη μουσική της Αργεντινής. Συνδυάζοντας στο πλαίσιο μιας φοβερά έντονης δραματουργίας όλα σχεδόν τα λάτιν μουσικά στιλ των πόλεων (τάνγκο, μιλόνγκα, ρούμπα, ραγκ-τάιμ, μπόσα νόβα) δημιούργησε ένα ανανεωτικό προσωπικό μουσικό ιδίωμα, με αναφορές στη jazz και ιδιαίτερο βάρος στην αρμονική δομή, που το ονόμασε «Nuevo Tango» (Νέο Τάνγκο). Tο όνομά του συνδέθηκε άρρηκτα με τους ήχους του μπαντονεόν, ενός είδους ακορντεόν, που έλκει την καταγωγή του από τη Γερμανία και μεταφέρθηκε στη Λατινική Αμερική από τους μετανάστες στις αρχές του 20ου αιώνα.
Το «Chador» βρίσκει τον Piazzolla στη δύση της ζωής του (1991), αλλά στο απόγειο της καριέρας του, περιλαμβάνοντας 15 κομμάτια που καλύπτουν καλειδοσκοπικά τον πληθωρικό μουσικό κόσμο του κορυφαίου Αργεντινού καλλιτέχνη. Η (γαλλική) έκδοση του CD που έφτασε στα χέρια μας χαρακτηρίζεται από μια κάποια «φτήνια» (το σύνολο των παρεχόμενων στοιχείων της συσκευασίας περιορίζεται στην αναφορά των τίτλων των κομματιών, ενώ η μια και μόνη φωτογραφία του Piazzolla εμφανίζεται σε τρία διαφορετικά σημεία), η οποία ευτυχώς δεν επεκτείνεται και στην ηχητική ποιότητα του δίσκου, που διατηρείται σε αξιοπρεπή επίπεδα.