Virtuosity – Κριτική

Ενας υπολογιστής συνθέτει στοιχεία από τις μεγαλύτερες εγκληματικές φυσιογνωμίες της ιστορίας και παράγει μια δολοφονική προσωπικότητα μοναδικής φαυλότητας. Ο «καλός» πρωταγωνιστής Denzel Washington αρχίζει το κυνηγητό σε ένα περιβάλλον που ισορροπεί ανάμεσα στην «εικονική πραγματικότητα» και το πραγματικό Λος Αντζελες, κάποια στιγμή στο όχι μακρινό μέλλον. Ενδιαφέρουσα πλοκή που αφορά το φιλμ της Paramount «Virtuosity», σε σκηνοθεσία του Brett Leonard. Το σάουντρακ μοιάζει περισσότερο με δειγματοληπτικό κατάλογο των πρόσφατων παραγωγών της εταιρίας Radioactive (ετικέτα του γκρουπ της BMG), περιλαμβάνοντας υλικό γενικά ενδιαφέρον, αλλά χωρίς ιδιαίτερη αισθητική συνάφεια. Προτεραιότητα αποτελούν οι σκληροί ρυθμοί (τα… γούφερ σας απειλούν οι Lords Of Acid, Fatima Mansions, Dig, Juno Reactor, Ιndia And Masters At Works), ενώ δεν λείπουν trip-hop οράματα (Tricky), φλερτ με την ambient και το dub (William Orbit), ως και ο Peter Gabriel με τους The Worldbeats. Εάν δεν έχετε ακούσει ακόμη τους Black Grape, το αξιόλογο νέο σχήμα του Shaun Ryder (πρώην Happy Mondays), θα βρείτε εδώ μια συμμετοχή τους. Η πιο αξιόλογη στιγμή είναι το -έξυπνα τιτλοφορημένο- «Not Talking, Just Head» των Τhe Heads (μετεξέλιξη των The Talking Heads, απόντος του David Byrne), με φωνητικά από την Deborah Harry. Χαρακτηριστική περίπτωση προϊόντος που η συνολική (χρηστική και καλλιτεχνική) αξία του είναι αισθητά μικρότερη από το άθροισμα της αξίας των μερών από τα οποία αποτελείται.